Ήταν (σχεδόν) όλοι τους εκεί. Ναι σωστά το μαντέψατε δεν παρέστη η Κάρλα Σοφία Γκασκόν. Αλλά δεν ήταν ούτε ο Κίραν Κάλκιν (θα είχε καλό λόγο). Ήταν όμως ο Τιμοτέ Σαλαμέ, που προέκυψε μαγκάκι στα SAG και πάει να μας κερδίσει, ήταν ο Βιλνέβ, η Ντέμι που έτρεμε σαν φυλλαράκι στους Ηθοποιούς όταν βραβεύθηκε, η Ερίβο και η Γκράντε αυτοκόλλητες, ο Κόλμαν Ντομίνγκο που μοιάζει η καρδιά της συντροφιάς, ο Μπρόντι φυσικά. Ήταν η γιορτή που ακυρώθηκε λόγω των πυρκαγιών και ήταν πολύ πιο μαζεμένη απ' ότι είθισται, διαβάζουμε.
Το τελετουργικό περιελάμβανε την φωτογράφιση για την επετηρίδα, πόζες για διάφορα μίντια στην αίθουσα «Σίντνεϊ Πουατιέ», φωτογράφιση με την πρόεδρο της Ακαδημίας, Τζάνετ Γιανγκ, και μετά βέβαια τραπέζωμα, κοκτέιλς, ξέρετε.
Για κάποιους αυτό ήταν μια γνώριμη κατάσταση (η Νταϊάν Γουόρεν ας πούμε έχει τραπεζωθεί άλλες 15 φορές στο παρελθόν, πρώτη φορά πριν 37 χρόνια!), αλλά για πολλούς, χαρακτηριστικά στις ερμηνευτικές κατηγορίες, ήταν ντεμπούτο (Ροσελίνι, Σαλντάνια, Γκράντε, Μπαρμπάρο ας πούμε από τον Β' Γυναικείο είναι όλες του νιόφερτες). Για άλλους το ταξίδι ήταν δυο βήματα, άλλοι διέχισαν oceans of time για να φτάσουν (η Βραζιλιάνα Φερνάντα Τόρες, ο Καρδινάλιος Φάινς, και πολλοί ακόμα του «world cinema», καταλάβατε).
Μεταξύ μάσας και αβροφροσύνης υπενθυμίστηκε και πάλι στους μελλοντικούς νικητές ότι έχουν 45 δευτερόλεπτα στο μικρόφωνο ειδάλλως ο λόγος τους θα αυτοκαταστραφεί – να κάτι που δεν θα κατάλαβουμε ποτέ εμείς οι λάτρεις των αντιτηλεοπτικών 5ωρων απονομών του παρελθόντος.
Για τα γούρια ο Τζέιμς Μάνγκολντ ήρθε τελευταίος, έχασε την πρώτη φωτογράφηση για το yearbook, και το ξαναέκαναν για πάρτη του. Και η Σίνθια Ερίβο είπε, «όλοι μαζί, Oscar nominee!!», οπότε και αποκαλύφθηκαν σειρές ξασπρισμένων δοντιών.
Με το καλό σύντροφοι, συντρόφισσες και συντρόφια, ευτυχή απονομή να 'χουμε.
