Είναι ιδιαίτερη περίπτωση ο Κόλιν Φάρελ. Ήρθε κοντά μας κινηματογραφικά με την έλευση της χιλιετίας και αμέσως αποτέλεσε την ιδιαίτερη περίπτωση του ζεν πρεμιέ που είτε κάνει τέλειους ensemble (ή ντουέτο) ρόλους, ή δεν μπορεί να αποτελέσει αιχμή του δόρατος μιας ταινίας. Προσπάθησαν εκεί στο Χόλιγουντ να τον κάνουν σταρ («Αλέξανδρος», «Miami Vice» η πρώτη δόση, «Total Recall» η δεύτερη), κάποιοι ηθοποιοί δεν κάνουν γι' αυτό. Δεν είναι ζήτημα ικανότητας, άλλωστε ο Φάρελ είναι εγνωσμένης, είναι ζήτημα ειδικής φωτογένειας που απαιτείται. Τώρα ο 48χρονος Ιρλανδός διαπραγματεύεται μια τρίτη και φαρμακερή προσπάθεια με… εμβάθυνση στην DC.
Η ταινία είναι το «Sgt. Rock», σκηνοθεσίας Λούκα Γκουαντανίνο, μέρος του «σύμπαντος Γκαν» που ακούμε ήδη εδώ και αρκετό καιρό και ο κόσμος δεν έχει πει ακόμα την γνώμη του. Μετά τον «Superman» θα ξέρουμε περισσότερα.
Το σχέδιο του «Sgt. Rock», ενός χαρακτήρα που βγήκε στο χαρτί το 1959 (και είναι κάτι σαν τον Μπραντ Πιτ στους Μπάστερδους) είναι ένα πλάνο που παίζει χρόνια στο Χόλιγουντ. Άλλοτε Σβαρτσενέγκερ και Μπρους Γουίλις ήθελαν τον ρόλο, όμως δεν προχώρησε και η εποχή άλλαξε. Τώρα φαίνεται να έχει έρθει η ώρα. Ο Ντάνιελ Κρεγκ που συζητιόταν για τον ρόλο δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται (πήγε μάλλον στην Narnia της Γκρέτα Γκέργουιγκ, φλόμωσε μάλλον ο άνθρωπος από μεγάλα franchise και προτιμά 2ο βιολί σε…ίσως εξίσου μεγάλα), και ο Φάρελ φορτωμένος καλές εντυπώσεις από τον «Πιγκουίνο» προσελκύει το ενδιαφέρον. Άλλο η τηλεόραση, άλλο το σινεμά να υπενθυμίσουμε. Η ταινία μάλλον πάει για γυρίσματα μέσα στο καλοκαίρι, σε σενάριο Τζάστιν Κουρίτζκις («Challengers», «Queer»).
Αν η συμφωνία με τον ηθοποιό πετύχει, τεκμηριώνεται μια νοοτροπία στην DC που θέλει την ηγεσία (Γκαν και Σάφραν) να αναδιανέμουν τους ίδιους ηθοποιούς σε άλλους ρόλους. Θυμίζουμε ότι ο Μομόα δεν είναι μόνο Aquaman αλλά και Lobo στην επικείμενη Supergir: The Woman of Tomorrow, η οποία γυρίζεται τώρα στην Αγγλία και είναι προγραμματισμένη για τον Ιούνιο του 2026. Θα κλάψουν μάνες εκεί, τους το είπαμε από τώρα, πέφτει ανάμεσα σε Σπίλμπεργκ και Νόλαν.
Διασκεδαστικά όλα αυτά, περισσότερο να τα γράφεις/διαβάζεις παρά να τα βλέπεις, ίσως.
