Τα Οχτώ Βουνά

Le Otto Montagne

Μια ιστορία ανδρικής φιλίας μέσα στα χρόνια με φόντο τα μεγαλοπρεπή, ιταλικά βουνά, τα δάση και τους κάμπους, τον ήλιο και το χιόνι. «Τα Οχτώ Βουνά» είναι η περιπέτεια ζωής του Πιέτρο και του Μπρούνο.

«Ποτέ ξανά δεν είχα αργότερα στην ζωή μου φίλους, όπως τους φίλους που είχα όταν ήμουν δώδεκα χρονών. Χριστέ μου, ποιος είχε;». Αυτή είναι μια φράση που χρησιμοποιεί ο πρωταγωνιστικός χαρακτήρας στο βιβλίο του Στίβεν Κινγκ «Το Τέλος της Αθωότητας» (ευρύτερα γνωστό ως «Στάσου Πλάι μου»), προκειμένου να συμπυκνώσει την αξία των πιο προσφιλών αναμνήσεων της παιδικής του ζωής: αυτών που έζησε με τους καλύτερούς τους φίλους. Αυτή ακριβώς η φράση βρίσκει το ιδανικό, πρόσφορο έδαφος σε τούτο εδώ το νατουραλιστικό δράμα.

Τέσσερα χρόνια μετά το «Ένα Όμορφο Αγόρι» (και κοντά στα έντεκα χρόνια από το σπαραξικάρδιο «Ραγισμένα Όνειρα»), ο Βέλγος Φελίξ Βαν Γκρόνινγκεν και η σύντροφός του Σάρλοτ Βεντερμίς, μεταφέρουν στην μεγάλη οθόνη το πολυβραβευμένο μυθιστόρημα του Πάολο Κονιέττι, «Τα Οχτώ Βουνά», ένα φιλμ για το ιερό αγαθό της ανδρικής φιλίας, φρέσκο-βραβευμένο στο Διαγωνιστικό Πρόγραμμα του Φεστιβάλ Καννών, όπου κέρδισε το Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής και δικαίως αν μας ρωτάτε.

Ο Πιέτρο (Λούκα Μαρινέλι) είναι ένα παιδί της πόλης. Όταν ένα καλοκαίρι γνωρίσει τον Μπρούνο (Αλεσάντρο Μπόργκι) σε ένα μικρό, ιταλικό χωριουδάκι, κανείς τους δεν γνωρίζει πως αυτή θα είναι η αρχή μιας μεγάλης φιλίας. Οι συνθήκες και τα χρόνια θα τους χωρίσουν και θα τους επανενώσουν, ο Πιέτρο θα βρεθεί «χαμένος» και «πνιγμένος» στην αστικότητα της πόλης, ενώ ο Μπρούνο ονειρεύεται μια ζωή βουνίσια, μακριά από τον αλκοολικό πατέρα του. Η μοίρα θα τους φέρει και πάλι κοντά, όταν ο Πιέτρο επισκεφτεί το χωριό έπειτα από μακρά απουσία και ο Μπρούνο τον ενθαρρύνει να φτιάξουν από κοινού το σπίτι που ονειρευόταν, κάποτε, να χτίσει ο πατέρας του Πιέτρο.

Δεν συναντάμε συχνά στο σινεμά ιστορίες ανδρικής φιλίας όπως αυτή εδώ και ιδιαίτερα με φόντο το μεγαλείο της φύσης και δη των βουνών. Αν το πρώτο είδος που σας έρχεται στο μυαλό είναι αυτό του «buddy comedy» (και όχι άδικα, ας όψεται η κατάχρηση), ξεχάστε το. Το βιβλίο του Κονιέττι και η σεναριακή προσαρμογή του δια χειρός Βαν Γκρόνινγκεν και Βεντερμίς, είναι μια καλοδεχούμενη πνοή αέρα, με μεστό ρυθμό και ροή σαν το γάργαρο νερό των ορεινών πηγών, είναι όμως και κάτι ακόμα: ένας ύμνος στην ειλικρινή, άδολη φιλία ανάμεσα σε δυο άνδρες.

Απαιτείται ένα ιδιαίτερο είδος μαεστρίας προκειμένου να γραφτούν χαρακτήρες όπως αυτοί του Πιέτρο και του Μπρούνο, που είναι οι καλύτεροι φίλοι του κόσμου, χωρίς όμως η σχέση τους να είναι ασφυκτική ή να επιβάλλεται σε καθημερινή βάση λόγω κοινωνικών συνθηκών. Όπως και αν τους τα φέρει η ζωή (και δεν τους τα φέρνει πάντα «ίσια») ο ένας είναι πάντα εκεί για τον άλλον, μια διαρκής σταθερά, όπως η λίμνη του παιδικού τους καλοκαιριού, τα χαραγμένα, βουνίσια μονοπάτια ή η λαμπερή φωτιά κάτω από τον έναστρο ουρανό της εξοχής.

Στο κέντρο της ύπαρξης των δυο ηρώων βρίσκεται η σχέση πατέρα-γιου, αυτή η αδιάκοπη κόντρα επικράτησης μεταξύ των δυο γενιών, αποτυπώνεται εδώ με τρόπο εξαίσιο, με τους δημιουργούς να μεταφέρουν το πεδίο σύγκρουσης από την πόλη, στην «φυσική» φύση, εκεί όπου η τελική αναμέτρηση γίνεται επί ίσοις όροις, αν και η ανάδειξη του νικητή δεν εγγυάται τίποτα απολύτως για τον ίδιο. Ο Πιέτρο και ο Μπρούνο πρέπει να έρθουν αντιμέτωποι με τους πατεράδες τους (ή και με τα «φαντάσματα» αυτών) προκειμένου να αποκτήσουν την δική τους ταυτότητα και να ανοίξουν τον δικό τους δρόμο στην ζωή, κι αν αυτό μοιάζει τρομακτικά μοναχικό, ευτυχώς έχουν τουλάχιστον ο ένας τον άλλον.

«Τα Οχτώ Βουνά» είναι από εκείνες τις περιπτώσεις ταινιών όπου η μεγάλη τους διάρκεια – δυόμιση ώρες – μοιάζει οριακά να «εξατμίζεται» μπροστά στην φυσιολατρική σκηνοθεσία των Βαν Γκρόνινγκεν/Βεντερμίς με πλάνα γεμάτα ομορφιά και αληθινό δέος, δυο υπέροχες, συναισθηματικές ερμηνείες από τους πρωταγωνιστές της και ένα απόλυτα ταιριαστό voice over που λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ παρελθόντος, παρόντος και πιθανού μέλλοντος. Μη τη χάσετε.


0 Σχόλια
Inline Feedbacks
View all comments
[debug_functions_loaded]