Το Σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου

«Μέχρι την ηλικία των εβδομήντα πέντε χρονών δεν είχα νιώσει απέχθεια για τα γηρατειά. Έβρισκα μάλιστα σ' αυτά μια κάποια ικανοποίηση, μια πρωτόγνωρη ηρεμία και χαιρέτησα σαν λύτρωση την εξαφάνιση της σεξουαλικής επιθυμίας και όλων των άλλων επιθυμιών».
Στα εβδομήντα επτά του, με το «Σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου», ο Μπουνιουέλ αναζητά για τελευταία φορά την ουσία του έρωτα και της σεξουαλικής επιθυμίας μέσα από τον πόθο ενός ηλικιωμένου αριστοκράτη για τη νεαρή καμαριέρα του.
Ταξιδεύοντας με το τρένο από την Ισπανία στη Γαλλία, ο Δον Μαντέο Ντιάζ αφηγείται στους συνταξιδιώτες του την ιστορία του έρωτά του για την Κοντσίτα: το μάταιο αγώνα της κατάκτησης, τα σαδιστικά παιχνίδια, τις ψεύτικες υποσχέσεις της… Πόσο αληθινή μπορεί να είναι άραγε η αφήγηση ενός παραλογισμένου από το ερωτικό πάθος γέρου;
«Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε σε αυτή τη σαδομαζοχιστική διαλεκτική που διέπει τις σχέσεις των δυο φύλων, όπως και αυτές ανάμεσα στα δημιουργήματα και τους δημιουργούς τους». Αυτή η φράση του Μαρσέλ Ομς συνοψίζει καλύτερα το μπουνιουελικό άγγιγμα πάνω στους ανθρώπους και τα πράγματα, και αποκαλύπτει τη βασανιστικά διπλή τους υπόσταση.Δεν είναι τυχαίο ότι οι πρωταγωνιστές είναι «διπλοί». Τον Ματιέ υποδύεται ο Φερνάντο Ρέι με τη φωνή του Μισέλ Πικολί, την Κοντσίτα δύο τόσο διαφορετικές ηθοποιοί, η εκρηκτική Ισπανίδα Άντζελα Μολίνα και η εκλεπτυσμένη Γαλλίδα Καρόλ Μπουκέ. Ο έρωτας και η σεξουαλικότητα βιώνονται ως μία σχιζοφρένεια: η επιθυμία και η απαγόρευση, η αγνότητα και η διαφθορά της, η παρθενιά και ο βιασμός…
Η Κοντσίτα, ως σκοτεινό αντικείμενο του πόθου, τροφοδοτεί και τροφοδοτείται από την παραληρηματική φαντασία του ήρωα, ενώ συνδέεται με ένα άλλο σημαντικό στοιχείο της ταινίας, την τρομοκρατία. Το αναστατωμένο από συνεχείς τρομοκρατικές επιθέσεις Παρίσι, μοιάζει με τον ευνουχισμένο αριστοκράτη: αδυνατεί να εξηγήσει ή να αντιμετωπίσει τη βία, την τρέφει όμως και την αναπαράγει μέσα από εσωτερικούς μηχανισμούς του.
Το «Σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου» είναι η τελευταία ταινία του Μπουνιουέλ. Ο σκηνοθέτης ολοκληρώνει την κινηματογραφική του διαδρομή γυρνώντας στην αρχή: η τελική σεκάνς διαδραματίζεται στον ίδιο δρόμο όπου οι γονείς του πέρασαν το μήνα του μέλιτος και πιθανότατα συνέλαβαν τον ίδιο, ενώ η εικόνα της γυναίκας που κεντά μια ματωμένη δαντέλα παραπέμπει στη «Δαντελοπλέχτρα» του Βερμέερ, πίνακας που εμφανίζεται στην πρώτη του ταινία, τον «Ανδαλουσιανό Σκύλο». Η έκρηξη που ακολουθεί και γεμίζει την οθόνη κλείνει οριστικά το έργο του. Τι ειρωνεία! Λίγους μήνες αργότερα μια βόμβα εκρήγνυται σε μία αίθουσα του Σαν Φρανσίσκο όπου προβάλλεται η ταινία. Στους τοίχους βρίσκονται γραμμένα απειλητικά μηνύματα: «Αυτή τη φορά το παρατράβηξες». Δυστυχώς, όμως, είναι και η τελευταία φορά…
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
- ΠΑΡΑΓΩΓΗ Γαλλία/Ισπανία
- ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Λουίς Μπουνιουέλ
- ΣΕΝΑΡΙΟ Ζαν-Κλοντ Καριέρ, Λουίς Μπουνιουέλ
- ΗΘΟΠΟΙΟΙΆντζελα Μολίνα | Καρολ Μπουκέ | Λάντο Μπουζάνκα | Φερνάντο Ρέι
- ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΕντμόντ Ρισάρ
- ΔΙΑΡΚΕΙΑ103
- ΔΙΑΝΟΜΗBibliotheque





