Διακοπές στη Βενετία

Venise n'est pas en Italie

Μποέμ οικογένεια ταξιδεύει με το τροχόσπιτό της στη Βενετία και ξαναβρίσκει τις βάσεις της σε μια κωμωδία που γίνεται καλύτερη στις πιο σοβαρές στιγμές της παρά όταν αφήνεται στο συμβατικό χιούμορ της.

Συντάκτης: Τάσος Μελεμενίδης

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Ο Ιβάν Καλμπεράκ έγραψε πριν από χρόνια ένα βιβλίο με θέμα τις διακοπές μιας οικογένειας που ζει σε τροχόσπιτο και ταξιδεύει ως τη Βενετία για χάρη του 14χρονου γιου. Το βιβλίο αυτό μεταφέρθηκε αργότερα στο θέατρο και πλέον στον κινηματογράφο, φτιαγμένο με επεισόδια που δίνουν μια γλυκόπικρη γεύση στο περιεχόμενό του. Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται ο νεαρός Εμίλ που ντρέπεται για πολλά πράγματα στο σχολείο του, περισσότερο απ’ όλα όμως για τους γονείς του. Το τροχόσπιτο που ζουν, η μη χρήση κινητών, η εμμονή με τα βιολογικά προϊόντα είναι μια στάση ζωής που για τον ίδιο μοιάζει με σύνολο πληροφοριών ικανών για να γίνει αυτός αντικείμενο χλεύης στο σχολείο.

Η γνωριμία και ο κεραυνοβόλος έρωτας με μια συμμαθήτριά του θα τον φέρει ως τη Βενετία παρέα με τους γονείς του. Το ταξίδι χωρίζει την ταινία σε μικρά κομμάτια, από καθαρή οικογενειακή κωμωδία με δόσεις όχι ιδιαίτερα καλογραμμένου χιούμορ, με ταξίδι ενηλικίωσης και χειραφέτησης από τις εμμονές των γονιών, αλλά και με μια περιπέτεια 2 παιδιών στο πρότυπο του «Μια Μικρή Ρομαντική Ιστορία» του Τζορτζ Ρόι Χιλ. Το σπάσιμο αυτό της αφήγησης οδηγεί μεν σε έναν ασύνδετο ρυθμό, λειτουργεί όμως υπέρ της από ένα σημείο και έπειτα καθώς αν γυρίζονταν αποκλειστικά ως οικογενειακή κωμωδία, δύσκολα θα διατηρούσε το ίδιο ενδιαφέρον.