Αποκαλύψεις

El Desentierro

Νουάρ από την Ισπανία που χάνει από νωρίς ρυθμό και ατμόσφαιρα, χάνεται στα πίσω-μπρος της αφήγησης και αδυνατεί να κάνει κινηματογραφικά συναρπαστική μια ενδιαφέρουσα ιστορία συγκαλυμμένης διαφθοράς.

Συντάκτης: Τάσος Μελεμενίδης

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Από τα ισπανικά θρίλερ που φτάνουν στη χώρα μας επειδή είναι ισπανικό θρίλερ, οι «Αποκαλύψεις» ξεκινούν με μια σειρά γεγονότων όπου ελάχιστα πράγματα είναι κατανοητά για να παρουσιάσουν σύντομα ένα σύνολο βασικών συστατικών που θεωρητικά αρκεί για να προχωρήσει η αφήγηση. Ένας άντρας γυρνά πίσω σε επαρχιακή πόλη, συναντά τον ξάδερφό του και μαζί αντιλαμβάνονται πως κομβικές στιγμές του παρελθόντος τους δεν έχουν συμβεί. Ο πατέρας του, που θεωρητικά είχε πεθάνει πριν 20 χρόνια σε ατύχημα με νεαρή κοπέλα, δε βρίσκεται στο νεκροταφείο ενώ και η κοπέλα είναι τελικά ζωντανή. Μαζί ξεψαχνίζουν το παρελθόν και ένα σημαντικό πολιτικό σκάνδαλο που φαίνεται να ξεκίνησε τότε.

Ο Νάτσο Ρουιπέρεζ, στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, αδυνατεί να διατηρήσει έναν σταθερό ή έστω κλιμακούμενο ρυθμό που θα έδινε στο κοινό σταδιακά νέα στοιχεία του σεναρίου. Η πλοκή κυλά ανάμεσα σε περιττές σκηνές εκβιασμών και απειλών, ταξιδεύει συνεχώς ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν μέσα από ένα κουραστικό μοντάζ που συντηρεί ένα γαϊτανάκι χαρακτήρων το οποίο μπερδεύει παρά να ενισχύει την αφήγηση. Μπορεί οι ιστορίες με διεφθαρμένους πολιτικούς, ανθρώπους της νύχτας και αφανείς ήρωες να έχουν μια ιδιαίτερη δυναμική όταν παρουσιάζονται μέσα σε μικρές κοινωνίες, ενώ το αποτέλεσμα όμως είναι απογοητευτικό.