Flashback

Backtrace

Περιπέτεια της σειράς με τον Σταλόνε ως κράχτη και τον Μοντίν ως αληθινό πρωταγωνιστή, χωρίς αξιώσεις για κάτι περισσότερο από ανώδυνο ξόδεμα ώρας.

Συντάκτης: Τάσος Μελεμενίδης

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Ο Μπράιαν Μίλερ είναι ένας σκηνοθέτης που την τελευταία δεκαετία ειδικεύεται στην γρήγορη κατασκευή ταινιών για την αγορά του video-on-demand, αυτή που ουσιαστικά αντικατέστησε την straight-to-DVD, την οποία όσοι τιμήσατε στο παρελθόν ξέρετε τι θα περιμένετε. Συμπαγής δράση, μια πλοκή που πετά λίγο άκομψα στην πορεία 1-2 twists για να μοιάζει πιο ενδιαφέρουσα, φωτογραφία και μοντάζ ούτε λόγος για παρεκκλίσεις από μια χρηστική νόρμα. Ο Μίλερ είχε συνήθως ως πρωταγωνιστή του τον Μπρους Γουίλις, καθώς ο τελευταίος δε συγκαταλέγεται πια στα πρώτα ονόματα του στουντιακού συστήματος με αποτέλεσμα να στριμώχνεται σε τέτοιες παραγωγές που μάλλον τον αδικούν.

Το ίδιο ισχύει και με τον Σιλβέστερ Σταλόνε, φρέσκο μετά τον θρίαμβο του «Creed 2», που λειτουργεί εδώ αποκλειστικά ως κράχτης με το όνομά του να εμφανίζεται μπροστά αν και ο ρόλος του είναι αρκετά μικρότερος και κυρίως μάλλον βαρετός για τον ίδιο, καθώς δεν φαίνεται να κοπιάζει ιδιαίτερα. Πρωταγωνιστής είναι ο Μάθιου Μοντίν που είναι και ο καλύτερος λόγος για να δει κάποιος την ταινία, υποδυόμενος έναν ληστή με αμνησία που αντιμετωπίζει το χάος του μυαλού του ώστε να θυμηθεί πού τοποθέτησε ένα σημαντικό ποσό κλεμμένων χρημάτων. Ο Μοντίν, σε αντίθεση με τον σκηνοθέτη που προσπαθεί εφετζίδικα να περιγράψει την εσωτερική κατάσταση του ήρωα, αποφεύγει όσο μπορεί τις υπερβολές και δίνει υπόσταση σε έναν ήρωα που περισσότερο τυραννιέται από τις επαναλήψεις του σεναρίου παρά τα όσα συμβαίνουν μέσα στο σώμα του. Εν τέλει, όλα ξεχνιούνται γρήγορα στο τέλος και συνηγορούν σε ένα ανώδυνο σκότωμα 90 λεπτών, ζητούμενο του μεγαλύτερου μέρους του κοινού που θα το επιλέξει.