O Aριστερόχειρας

Southpaw

Ο ηρωικός λαϊκιστής «Ρόκι» συναντά το δακρύβρεχτο «Τσαμπ» του Φράνκο Τζεφιρέλι σε ένα τεμπέλικο σεναριακά και βαρύγδουπο δράμα το οποίο αγωνίζεται να διασώσει η δυνατή πρωταγωνιστική εμφάνιση του Τζέικ Τζίλενχαλ.

Συντάκτης: Λουκάς Κατσίκας

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Παλιομοδίτικο όσο και τα πυγμαχικά χολιγουντιανά μελοδράματα του παρελθόντος και εξίσου προβλέψιμο, εκβιαστικό συναισθηματικά με έναν εντελώς απροκάλυπτο τρόπο και σεναριακά υποτυπώδες (αν και υπογεγραμμένο από την ίδια πένα που είναι υπεύθυνη για τις σκληροτράχηλες τηλεοπτικές σειρές «The Shield» και «Sons of Anarchy»), το καινούργιο φιλμ του ειδικευμένου στο σινεμά περιπέτειας Άντουαν Φούκουα («Ημέρα Εκπαίδευσης») δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα συμβατικό μελόδραμα.

Σκηνοθετημένη χωρίς καμία πρωτοβουλία ή χαρακτήρα, η ιλιγγιώδης πτώση ενός παγκόσμιου πρωταθλητή πυγμαχίας, έπειτα από μια οικογενειακή τραγωδία που τον κεραυνοβολεί, και η σταδιακή επάνοδός του από την απόλυτη ανυπαρξία, αφού στο μεταξύ έχει αναγκαστεί να απαρνηθεί ό,τι πολυτιμότερο είχε κατορθώσει να χτίσει με την προσοδοφόρα καριέρα του, είναι δοσμένη με τον πιο συνοπτικό και ανεπαρκή τρόπο.

Το «Southpaw» ανήκει σε ένα κινηματογραφικό σύμπαν στο οποίο το αριστουργηματικό «Οργισμένο Είδωλο» (1980) του Σκορσέζε ή το υποδειγματικό «Εμείς οι Ζωντανοί» (1956) του Ρόμπερτ Γουάιζ δεν υπήρξαν ποτέ και το μοναδικό σημείο αναφοράς για παρόμοιες ταινίες του είδους είναι τα all American ανδραγαθήματα του «Ρόκι» (1976) ή οι γροθιές-δακρυγόνα του ταλαιπωρημένου μποξέρ που μας σύστησε το «Τσαμπ» (1979) του Τζεφιρέλι.

Έτσι, παρά την αφοσιωμένη ερμηνεία του Τζέικ Τζίλενχαλ (η οποία συνοδεύεται από μια εντυπωσιακή σωματική μεταμόρφωση) και την εξίσου άξια παρουσία του Φόρεστ Γουίτακερ σε ρόλο δευτεραγωνιστή και μέντορα του ηττημένου αλλοτινού ειδώλου των ρινγκ πνίγονται μέσα σε μια θάλασσα από κλισέ, λεπτομέρειες στην πλοκή που μπορείς να μαντέψεις πριν καλά-καλά εμφανιστούν και αφόρητες επικλήσεις στη συγκινησιακή εμπλοκή του θεατή.