Μαζί Σου Κι Ας Πεθάνω

The Little Death

Μεσοαστικά ζευγάρια των αυστραλέζικων προαστίων αναζητούν πάση θυσία τον τέλειο οργασμό στο διασκεδαστικό και άκρως πικάντικο σκηνοθετικό ντεμπούτο του ηθοποιού Τζος Λόουσον, ο οποίος κρατά και έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην ταινία.

Συντάκτης: Λουκάς Κατσίκας

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Κωμωδία προορισμένη να γαργαλήσει τις ευαισθησίες των πολιτικά ορθότερων θεατών και να αντιμετωπίσει ζητήματα ενίοτε «επικίνδυνα» μέσα από την ευεργετική επέμβαση του χιούμορ, ο «Μικρός Θάνατος» (όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος του φιλμ, παραπέμποντας στον χαριτωμένο ιδιωματισμό που δίνουν οι Γάλλοι για τον οργασμό) συγκεντρώνει μερικές από τις πιο πρωτότυπες και ενίοτε άγνωστες σεξουαλικές ιδιαιτερότητες (η «υπνοφιλία» είναι μία από αυτές!) σε μια σειρά από βινιέτες που κόβουν βόλτες στα ειδυλλιακά προάστια του Σίντνεϊ.

Πέντε ζευγάρια πρωταγωνιστούν, οδηγώντας σε συχνά εξωφρενικά άκρα τις απόπειρές τους να βρουν την πολυπόθητη ολοκλήρωση και ευχαρίστηση μέσα από την εμπειρία του σεξ. Από γυναίκες που ερεθίζονται στην ιδέα ότι πέφτουν θύματα βιασμού ή βλέποντας τον σύζυγό τους να δακρύζει (!) και άντρες που αρέσκονται να νοστιμίζουν την ερωτική τους ζωή υποδυόμενοι ρόλους (μέχρι που διαπράττουν το ολέθριο λάθος του να πάρουν τις «ερμηνείες» τους υπερβολικά στα σοβαρά), η ταινία εξερευνά μια ευρύτατη γκάμα συμπεριφορών με κεντρικό της γνώμονα την καταπιεσμένη λίμπιντο και τους απωθημένους πόθους που συχνά οδηγούν στα πιο απελπισμένα μονοπάτια.

Στο εναρκτήριο σκηνοθετικό του εγχείρημα, ο Ντόουσον τεστάρει τις χιουμοριστικές διαθέσεις του κόντρα σε μερικές ιδιαίτερα εξεζητημένες ανθρώπινες συμπεριφορές και βγαίνει ως επί το πλείστον κερδισμένος, έχοντας ως ικανούς συμμάχους του ένα πλήρως εναρμονισμένο κωμικά επιτελείο ηθοποιών. Ως πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης που είναι βιάζεται, παρ' όλα αυτά, να χωρέσει όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα στο τελικό σύνολο με αποτέλεσμα η ταινία του να μακρηγορεί αφηγηματικά σε κάποια σημεία και να μη χειρίζεται όλες τις ιστορίες της με τον ίδιο καλογραμμένο τρόπο.

Αυτά που χάνει, εντούτοις, στα σημεία, το «Little Death» τα κερδίζει και με το παραπάνω σε ατόφια ξεκαρδιστικά στιγμιότυπα (με αποκορύφωμα το θαυμάσιο επεισόδιο ανάμεσα σε ένα κωφάλαλο νεαρό και μια υπάλληλο σε εταιρεία τηλεφωνικού σεξ) και σε σκηνές που είναι αδύνατο να μην προκαλέσουν το γέλιο.

Ακόμη περισσότερο, η φαινομενικά προκλητική διάθεση του Ντόουσον απέναντι στα όσα διηγείται συνδυάζεται προοδευτικά με μια τρυφεράδα και μια εμφανή συμπάθεια για τους ήρωες και τα παθήματά τους, μετατρέποντας μια παρ' ολίγο κυνική και μονοδιάστατα αμοραλιστική κωμωδία σε έναν ενδιαφέροντα και παιχνιδιάρικο στοχασμό πάνω στην ηθική, τα όρια και τις κρυμμένες παραμέτρους των ανθρωπίνων ενστίκτων.