Αποχαιρετισμός στη Γλώσσα
Η ιδέα είναι απλή: Μια παντρεμένη γυναίκα και ένας εργένης γνωρίζονται. Αγαπιούνται, μαλώνουν, παίζουν μπουνιές. Ένας αδέσποτος σκύλος τριγυρνά ανάμεσα στην πόλη και την επαρχία. Οι εποχές αλλάζουν. Ο άνδρας και η γυναίκα συναντιούνται και πάλι. Ο σκύλος βρίσκεται ανάμεσά τους και το ζευγάρι γίνεται τρίο. Η πρώην σύζυγος καταστρέφει τα πάντα. Μια δεύτερη ταινία αρχίζει: το ίδιο με την πρώτη, αλλά και όχι. Από την ανθρώπινη φυλή περνάμε στην αλληγορία. Αυτό καταλήγει σε γάβγισμα και κραυγές μωρού. Εν τω μεταξύ, βλέπουμε ανθρώπους που μιλούν για την κατάρρευση του δολαρίου, της αλήθειας στα μαθηματικά και του θανάτου ενός κοκκινολαίμη.
Μία εντελώς αταξινόμητη προκλητική και φιλοσοφική έκρηξη είναι η τελευταία ταινία του Ζαν-Λικ Γκοντάρ «Αποχαιρετισμός στη Γλώσσα».
O Γκοντάρ βάζει για άλλη μια φορά στοίχημα ότι μπορεί να ξαναεφεύρει τον κινηματογράφο και επί μια ώρα και δέκα λεπτά παραθέτει τρισδιάστατες εικόνες (όσο κι αν ακούγεται παράξενο η ταινία είναι ένα θεαματικό 3D ) φαινομενικά ασύνδετες μεταξύ τους, οι οποίες συνοδεύονται από ένα σχεδόν παραληρηματικό λόγο.
Στην πραγματικότητα το «Αποχαιρετισμός στη Γλώσσα» δεν είναι παρά το ιδιοφυές παραλήρημα ενός γέρου φιλοσόφου ο οποίος βιώνει τις κινηματογραφικές του εμπειρίες ως συνεχείς ακρότητες.
Πάρτε μια μικρή γεύση από τις ατάκες που ακούγονται στην ταινία: «Σύντομα όλοι θα χρειαζόμαστε διερμηνείς για να μεταφράζουμε τις λέξεις που βγαίνουν από το ίδιο μας το στόμα ». «Εγώ σας μιλάω για ισότητα και εσείς μου μιλάτε για κόπρανα». «Δεν υπάρχει γύμνια στη φύση. Τα ζώα δεν είναι γυμνά επειδή είναι γυμνά».
84 χρονών σήμερα ο άνθρωπος που δημιούργησε την Νουβέλ Βαγκ και άλλαξε την πορεία του σινεμά με το «Με Κομμένη την Ανάσα», ο δημιουργός της «Περιφρόνησης» και του «Τρελού Πιερό» είναι ένας ερημίτης που ζει σε μια μικρή πόλη της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Ελβετίας. Εκεί, στις όχθες της λίμνης της Γενεύης έχει γυρίσει και αυτή την ταινία, που του χάρισε πέρυσι στο Φεστιβάλ Καννών το Βραβείο της Επιτροπής.
Για να είμαστε δίκαιοι πάντως, δε θα έπρεπε να γράφουμε για αυτή την ταινία. Διότι ότι και να γράψεις την αδικεί. Το «Αποχαιρετισμός στη Γλώσσα» είναι μια συνολική εμπειρία ήχων, μουσικής, λόγου φιλοσοφίας, παράνοιας η οποία βιώνεται μέσα σε μια αίθουσα. Για αυτό το λόγο σταματάω και το κείμενο μου εδώ.
Ο θεός του σινεμά ας έχει καλά αυτόν τον τελευταίο τρελό των κινούμενων εικόνων.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
- ΠΑΡΑΓΩΓΗ
- ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
- ΣΕΝΑΡΙΟ
- ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
- ΔΙΑΡΚΕΙΑ
- ΔΙΑΝΟΜΗ
