Με την Πρώτη Ματιά

Hoje Eu Quero Voltar Sozinho

Ο Λεονάρντο είναι ένας τυφλός έφηβος που έχει απηυδήσει με την υπερπροστατευτική μητέρα του και τους νταήδες του σχολείου. Αναζητώντας την ανεξαρτησία του, αποφασίζει να σπουδάσει στο εξωτερικό, προς απογοήτευση της καλύτερής του φίλης, Τζιοβάνα. Όταν για τις ανάγκες μιας σχολικής εργασίας γνωρίζεται καλύτερα με τον Γκάμπριελ, το καινούργιο παιδί της πόλης, νέα συναισθήματα ανθίζουν και τον κάνουν να αναθεωρήσει τα σχέδιά του. Τιμημένo με το βραβείο κοινού του 20ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας το «Με την Πρώτη Ματιά» είναι μία τρυφερή ταινία για ένα οικουμενικό κοινό.

Συντάκτης: Πάνος Γκένας

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Ο Λεονάρντο και η Τζοβάνα είναι κολλητοί φίλοι. Εκείνος είναι τυφλός, εκείνη τον συνοδεύει καθημερινά στην επιστροφή του από το σχολείο και μαζί κουβεντιάζουν ανεξάντλητα διασκεδάζοντας την πλήξη τους. Ο Λεονάρντο, όμως, δεν νιώθει ανεξάρτητος.

Τα σχολικά πειράγματα και η υπερπροστατευτική συμπεριφορά των γονιών του, τον έχουν κουράσει. Η άφιξη του Γκάμπριελ, ενός νέου μαθητή στο σχολείο θα τον αναγκάσει να επανεκτιμήσει την καθημερινή ρουτίνα του. Θα αντιληφθεί πως έχει αισθήματα για εκείνον που δεν είχε παραδεχθεί μέχρι τότε, ενώ παράλληλα η Τζοβάνα θα αρχίσει να νιώθει ζήλια όταν παύει να είναι το μοναδικό πρόσωπο στη ζωή του.

Χωρίς ίχνος σκανδαλοθηρικής επίδειξης και αναπηρικής εκμετάλλευσης, το σκηνοθετικό ντεμπούτο μεγάλου μήκους του Ντάνιελ Ριμπέιρο αποτελεί την πιο συγκινητική και ευαίσθητη LGBT ταινία της χρονιάς.

Υπάρχει μία περίοδος στη ζωή μας που οι βιολογικές αλλαγές επιτάσσουν βίαια την εξέλιξη, ενώ παράλληλα συντρέχει η υποχρέωση της κοινωνικής προσαρμογής. Ονομάζεται εφηβεία και αποτελεί τον καθοριστικό πυρήνα ταυτοποίησης. Είναι η περίοδος που θα στοιχειώσει αυτοαναφορικά τη ζωή ενός ανθρώπου. Η σεξουαλική αφύπνιση αποτελεί ίσως τον καταλύτη στις αλυσιδωτές αντιδράσεις και το ερωτικό σκίρτημα, οφείλει να προσπεράσει την εικόνα για να μετατρέψει τον πόθο σε πάθος.

Το παραπάνω εμπόδιο έχει υπερσκελίσει ο Λεονάρντο, ο τυφλός, γκέι ήρωας του «Με την Πρώτη Ματιά». Ο Λεονάρντο δεν χρειάζεται να οπτικοποιήσει την αγάπη. Αρκεί που την νιώθει.

Χωρίς ίχνος σκανδαλοθηρικής επίδειξης και αναπηρικής εκμετάλλευσης, το σκηνοθετικό ντεμπούτο μεγάλου μήκους του Ντάνιελ Ριμπέιρο αποτελεί την πιο συγκινητική και ευαίσθητη LGBT ταινία της χρονιάς, γιατί διαχειρίζεται τα ανομολόγητα ερωτικά πάθη ως ανθρώπινα και όχι ως αξιοπερίεργα.

Οι πρωταγωνιστές του είναι καθημερινοί, οι διάλογοι φυσικοί και δεν υπάρχει καμία μανιέρα ή υπερβολή στη διαχείρισή τους. Οι σκηνές bullying ή η ομοφυλοφιλική σχέση δεν βάφουν την ταινία ούτε έκδηλα μαύρη, ούτε στρατευμένα πολύχρωμη.

Ο Ριμπέιρο λούζει με ένα θερμό φως το «Με την Πρώτη Ματιά» και διηγείται μια απλή ιστορία (πρώτης) αγάπης, έτσι όπως της πρέπει. Ρομαντικά. Αποσαφηνίζει δε άμεσα πως δεν ασχολείται με μειονότητες, αλλά με ανθρώπους. Η διακριτική του ματιά συντρέχει την αμηχανία και οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών, ειδικά του Γκιλχέρμε Λόμπο στο ρόλο του Λεονάρντο, επικοινωνούν αβίαστα την αγωνία του έρωτα.

Τιμημένo με το βραβείο κοινού του 20ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας και νωρίτερα με τα βραβεία Teddy και FIPRESCI στο περσινό Φεστιβάλ Βερολίνου, το «Με την Πρώτη Ματιά» είναι μία τρυφερή ταινία για ένα οικουμενικό κοινό.