Ρυθμοί Αιγαίου
Φίλοι και συνεργάτες του διακεκριμένου ντοκιμαντερίστα Γιάννη Λάμπρου ολοκληρώνουν το κύκνειο άσμα του, με θέμα τη λύρα και το ευρύ πολιτιστικό αποτύπωμά της σε όλο το Αιγαίο. Εθνογραφικών αποχρώσεων μουσικό ντοκιμαντέρ που παρά τη μερικώς αδιόρατη και διαισθητική προσέγγιση που το χαρακτηρίζει, καταφέρνει να θέσει στο επίκεντρο της προβληματικής του την υπαρξιακού επιπέδου αλληλεπίδραση μεταξύ του λυράρη και της τέχνης του.
Μέσα από προσωπικές σημειώσεις αλλά και αρχειακό υλικό της δικής του σειράς στην ΕΤ3 («Λυράρηδες του Αιγαίου»), οι συνεργάτες και φίλοι του πρόωρα αποθανόντα ντοκιμαντερίστα Γιάννη Λάμπρου (1954-2011) ολοκλήρωσαν το κύκνειο άσμα του, το οποίο ο ίδιος είχε αφήσει στο μοντάζ. Οι «Ρυθμοί Αιγαίου», όπως τιτλοφορείται το τελευταίο πόνημα αυτού του διακεκριμένου Έλληνα κινηματογραφιστή (Α’ βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας για τα «Περάσματα από τον Παράδεισο» του 1999), παρουσιάζουν το ευρύ πολιτιστικό αποτύπωμα του μουσικού οργάνου της λύρας, το οποίο εκτείνεται από την Κρήτη και τη Δράμα ως τη Θεσσαλονίκη και τα Δωδεκάνησα.
Γνωστοί και άγνωστοι, νέοι και πεπειραμένοι λυράρηδες (ανάμεσα στους οποίους και ο πλέον αναγνωρίσιμος Ψαραντώνης), συλλαμβάνονται από το φακό σε στιγμές μιας καθημερινότητας που είναι διαποτισμένη από τη γενικότερη λαϊκή μουσική παράδοση και τη μοναδική ιστορική διαδρομή του κάθε τόπου. Το ντοκουμέντο αυτό, καταπιάνεται πρωτίστως με την υπαρξιακού επιπέδου αλληλεπίδραση του καλλιτέχνη με την τέχνη του, ψηλαφώντας στο χώρο και στο χρόνο το ηχόχρωμα και τις ιδιαιτερότητες της λύρας.
Παρά τους προφανείς περιορισμούς μιας φολκλόρ θεματολογίας που απειλεί να επιβάλλει σχεδόν αξιωματικά τους όρους της, οι «Ρυθμοί Αιγαίου» επιδιώκουν να αποδράσουν από το επίπεδο μιας αξιοπερίεργης «έθνικ» καταγραφής και να στραφούν στην πολύπλοκη σχέση του λαϊκού βάρδου με το όργανό του, αλλά και στο πώς οι κατά τόπους καλλιτέχνες φτάνουν να συναπαρτίζουν και να συνυπηρετούν ένα «όλον», το οποίο εδώ ισοδυναμεί με μία σημαντική έκφανση της λαϊκής μουσικής παράδοσης.
Καθόλου τυχαία, τούτο το ιδιαίτερα εξεζητημένου ενδιαφέροντος μουσικό ντοκιμαντέρ δεν αναζητά ηλιόλουστες, θερινές μέρες για να φωτίσει τις διαδρομές της λύρας και των λυράρηδων, από εκείνες που συνήθως στολίζουν τις γωνιές του Αιγαίου. Ο χειμώνας της επαρχίας αρκεί για να δείξει, μακριά από όρους καλλωπισμού, την κατεύθυνση από την οποία πηγάζουν οι λεγόμενοι «Ρυθμοί Αιγαίου». Άσχετα από το γεγονός πως το επίπεδο διαισθητικής προσέγγισης του θέματος δεν επαρκεί για να απογειώσει το τελικό αποτέλεσμα.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
- ΠΑΡΑΓΩΓΗ
- ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
- ΣΕΝΑΡΙΟ
- ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
- ΔΙΑΡΚΕΙΑ
- ΔΙΑΝΟΜΗ
