Όμορφη Νιότη
Η Ναταλία και ο Κάρλος είναι δύο ερωτευμένοι εικοσάρηδες, οι οποίοι προσπαθούν να επιβιώσουν στην Ισπανία του σήμερα. Με παρουσία στο Φεστιβάλ Καννών, αλλά και στις 20ες «Νύχτες Πρεμιέρας», η ταινία του Χάιμε Ροζάλες («Μοναξιά») καταγράφει με επιτυχία την αδιέξοδη αγωνία μίας Ευρωπαϊκής νεολαίας σε κρίση.
Ο Κάρλος (Κάρλος Ροντρίγκεζ) και η Ναταλία (Ίνγκριντ Γκαρσία Τζόνσον) είναι ένα νεαρό ζευγάρι από την Ισπανία, σε μία σχέση που μετρά ήδη πάνω από δυο χρόνια. Είναι άνεργοι, μένουν με τους γονείς τους και προσπαθούν να διατηρήσουν μία επίφαση ευτυχίας μεταξύ τους. Η αυστηρή μητέρα της Ναταλία και η παχύσαρκη, ανήμπορη μητέρα του Κάρλος είναι δυο παραπάνω προβλήματα.
Με σκοπό να κερδίσουν χρήματα αποφασίζουν να συμμετέχουν στο γύρισμα μίας ερασιτεχνικής ταινίας πορνό και η γέννηση της κόρης τους Τζούλια μετά από μερικούς μήνες, θα κρίνει καταλυτικά τις επιλογές τους.
Η «Όμορφη Νιότη» είναι μία ρεαλιστική ταινία για μία χαμένη γενιά. Με διακριτική ευθύτητα ο Χάιμε Ροζάλες («Μοναξιά») παρατηρεί τον αγώνα της σπαταλημένης νεανικής ορμής να ορθώσει παράστημα, να αδράξει τις ευκαιρίες, να αφήσει ίχνη. Συγκρατεί εντέχνως το μελόδραμα και επικοινωνεί την αληθινή ζωή των ηρώων με άκρατο νατουραλισμό που δεν προωθεί απαραίτητα την ανάπτυξη της πλοκής, αλλά συλλαμβάνει αυθεντικά τις στιγμές.
Οι δυναμικές των πρωταγωνιστών αλλάζουν με το πέρασμα των χρόνων και ο Ροζάλες αναδεικνύει την απέλπιδα προσπάθεια για αλλαγή. Σε μία Ευρώπη που αποφαίνεται την κοινωνική αναλγησία, ο Κάρλος και η Ναταλία συμβιβάζονται με αυτά που δεν επιθυμούν. Η νοοτροπία του ευκαιριακού κέρδους μέσα στην οικονομική δυσπραγία τους αφήνει μετέωρους και ανίκανους να έχουν όραμα.
Ο Ροντρίγκεζ ερμηνεύει με συμπάθεια τον αδύναμο Κάρλος, έναν νέο άντρα που αφήνεται έρμαιο των συγκυριών και δίνει ελεύθερο χώρο στην Γκαρσία Τζόνσον να επιβληθεί με δυναμισμό και ακεραιότητα ως Ναταλία. Η Τζόνσον μέσα από λεπτές χειρονομίες αντιδρά με ακρίβεια και χτίζει έναν χαρακτήρα με τόλμη και σθένος.
Σχολιάζοντας το σύγχρονο συντακτικό της ψηφιακής επικοινωνίας, ο Ροζάλες χρησιμοποιεί οργανικά την κοινωνική δικτύωση στην «Όμορφη Νιότη» και την παρεμβάλει διηγητικά. Μέσα από φωτογραφίες και σκηνές παγωμένες στο χρόνο, κοιτά πέρα από την επιφάνεια και δίνει βαρύτητα στη γλώσσα και τη ρυθμολογία ενός νέου τρόπου επικοινωνίας, που είναι ζωτικός και παρόν.
Στην «Όμορφη Νιότη» ο Χάιμε Ροζάλες ορίζει τους πρωταγωνιστές και την ιστορία τους με επιτυχία σε ένα άμεσο σήμερα, που δρομολογεί ένα άγνωστο αύριο. Ο πραγματικός κόσμος άλλωστε έπαψε να φέρεται ισότιμα κι ανταποδοτικά στους ενήλικες και τους καταδίκασε σε μία νιότη που είναι όμορφη στα σωστά χρόνια της, αλλά καταντά επικίνδυνη όταν παρατείνεται.





