1000 Φορές Καληνύχτα
Μία από τις πιο ικανές και δημοφιλείς φωτογράφους εμπόλεμων σκηνών τραυματίζεται σε μια αποστολή στην Καμπούλ και αναγκάζεται να επαναξιολογήσει τις προτεραιότητες που ορίζει η επαγγελματική και οικογενειακή ευθύνη. Ο Έρικ Πόουπ βασίζεται στις προσωπικές του εμπειρίες και η Ζιλιέτ Μπινος παρασύρει με το πάθος της τον θεατή σε μία καλοπροαίρετη, αλλά σχετικά αμήχανη ταινία.
Η Ρεμπέκα (Ζιλιέτ Μπινός) είναι μία φωτογράφος εμπόλεμης ζώνης που τραυματίζεται σοβαρά σε μία αποστολή. Η επιστροφή στο σπίτι θα ανασύρει έναν οδυνηρό διάλογο ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας και οι επαγγελματικές δεσμεύσεις και υποχρεώσεις της, θα κριθούν από τις κόρες και τον άντρα της Μάρκους (Νικολάι Κόστερ-Βαλντάου).
Το «1000 Φορές Καληνύχτα» είναι μία προσωπική κατάθεση του Έρικ Πόουπ για την οδυνηρή επιλογή ανάμεσα στην επαγγελματική και προσωπική επιτυχία, όπως καθορίζεται ιδεολογικά σε μία οικουμενική, γενικευμένη κλίμακα. Ποια είναι η διάθεση προσφοράς και τι ορίζει την ατομική ευθύνη μέσα σε έναν πολυπαραγοντικό, ταραχώδη κόσμο; Αυτές είναι οι ερωτήσεις που θέτει ο σκηνοθέτης.
Ο Νορβηγός Έρικ Πόουπ («Hawaii, Oslo») έχει δουλέψει ως φωτογράφος σε πολεμικές ανταποκρίσεις τη δεκαετία του ‘80 και το σενάριο βασίζεται στις προσωπικές του εμπειρίες. Η σημαντική αλλαγή που επιφυλάσσει βέβαια, είναι η επιλογή του φύλου του κεντρικού χαρακτήρα. Το γεγονός πως η ριψοκίνδυνη φωτογράφος είναι γυναίκα και μητέρα, αναδεικνύει μία ενδιαφέρουσα πτυχή της σύγχρονης κοινωνικής διαστρωμάτωσης. Το κοινό χρειάζεται να καταβάλει έξτρα προσπάθεια για να αντιληφθεί και να δικαιολογήσει (ενδεχομένως) την εσωτερική παρόρμηση της Ρεμπέκα να διακινδυνεύει τη ζωή της στην εμπόλεμη ζώνη.
Η Ζιλιέτ Μπινός στο ρόλο της Ρεμπέκα είναι μία παρουσία που έχει τον δυναμισμό και την ευαισθησία να πείσει για το θάρρος, τη φιλοδοξία και τις δυσκολίες που εκπορεύονται από τα δύσκολα προσωπικά διλήμματα. Στηρίζει την ταινία σε όλη τη διάρκειά με ακεραιότητά που παρασύρει τον θεατή. Το προσωποπαγές φιλμ όμως, καταδικάζει τους υπόλοιπους χαρακτήρες. Ο Νικολάι Κόστερ-Βαλντάου είναι διάφανος στο ρόλο του και η δυναμική των δυο κεντρικών χαρακτήρων ετεροβαρής.
Η εξαιρετική φωτογραφία και πλανοθεσία μαρτυρούν την πείρα του σκηνοθέτη. Ο διευθυντής φωτογραφίας Τζον Κρίστιαν Ρόζενλαντ χρησιμοποιεί την ίδια χρωματική παλέτα φανερώνοντας τη μονομερή οπτική της Ρεμπέκα. Η εισαγωγική σκηνή του ατυχήματος και οι επόμενες αποστολές πυροδοτούν γνήσια το ενδιαφέρον, αλλά τα συζυγικά επεισόδια το φρενάρουν. Το οικογενειακό πλαίσιο θα έπρεπε να ορίζει μία εξίσου έκρυθμη κατάσταση που τελικά περιορίζεται σε μία συγκαταβατική παρατήρηση μίας δεδομένης κατάστασης με αναπόδραστη κατάληξη.
Το «1000 Φορές Καληνύχτα» είναι μία καλοπροαίρετη ταινία για ένα δύσκολο θέμα. Τροφοδοτείται συγκινησιακά από πάθος για κάτι μεγαλύτερο και παραμένει ειλικρινής, αλλά στέκει αμήχανα μπροστά στον παραλληλισμό του μικρόκοσμου/μακρόκοσμου.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
- ΠΑΡΑΓΩΓΗ
- ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
- ΣΕΝΑΡΙΟ
- ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
- ΔΙΑΡΚΕΙΑ
- ΔΙΑΝΟΜΗ
