Με αφορμή την πρόσφατη λίστα του Variety γράψαμε την περασμένη εβδομάδα κάποια πράγματα για τις λίστες και την νοοτροπία που καθρεφτίζουν. Υπό αυτή τη λογική όλα μια χαρά που τον μήνα του Χάλογουϊν επιτίθενται δύο λίστες από μεγάλες εκδόσεις του κινηματογραφικού χώρου. Έχει ενδιαφέρον και η σύγκριση, ως προς το τι αντιπροσωπεύει καθεμιά τους.
Τολμώ να πω, θα γκρεμιστεί κανένας φούρνος, ότι η λίστα του IndieWire, ειδικά στις θέσεις 50-100, όχι ως θέση, αλλά ως παρουσίες, είναι μια λίστα που εκφράζει σε μεγάλο βαθμό και τα γούστα του υπογράφοντος περί του τι συνιστά σοβαρό κινηματογραφικό Τρόμο, δηλαδή ταινίες που τόσο ως περιεχόμενο, όσο και σαν αισθητική, αλλά και ως αποτύπωμα, οφείλουν να βρίσκονται στη συζήτηση.
Τώρα με τον Ζουλάφσκι στο Νο 1 («Possession»- μεγάλη ταινία αλλά ποτέ αυτή η θέση), το «House» του Ομπαγιάσι στο Νο 6 (εξαιρετική επιλογή να συμπεριλαμβάνεται, πάντως), το «Trouble Every Day» της Κλερ Ντενί στο Νο 7 (πλήρως ασχολίαστο, αιώνια θυμηδία η συμπερίληψή του), το «Host» του Μπονγκ Τζουν Χο στο Νο 20, το είστε-με-τα-καλά-σας; «Raw» της Ντικουρνό στο Νο 25 (13 θέσεις…πάνω από το «Ψυχώ»), το «Ganja & Hess» στο Νο 27 (επίσης λαμπρή επιλογή συμπερίληψης, αλλά σε 200άδα) – για το «Under the Skin» οπουδήποτε δεν λέω λέξη μην κάνω αντιπάλους (Νο 32) – και το λατρεμένο «Beyond» του Φούλτσι στο Νο 34 δεν γίνεται δουλειά, η σοβαρότητα αποδρά της συζήτησης. Και βέβαια, είπαμε, το ότι έβαλαν το «Ψυχώ» στο Νο 38, καταλαβαίνεις ότι…circa 2024 και IndieWire υπογράφει. Του χρόνου θα είναι πιο κάτω, σε 10 χρόνια θα το έχουν στο Νο 100 τιμής ένεκεν.
Πάντως κι έτσι, μια λίστα για ανακαλύψεις ενδιαφερομένων, με ωραίες παρουσίες (Τουρνέρ μπονάντζα, ο σωστός Ντε Πάλμα, ένα τσέχικο θαύμα, το διαμάντι του «Witchfinder General», η αποκατάσταση του «Fire Walk With Me», ΦΥ-ΣΙ-ΚΑ το «The Seventh Victim» και άλλα) πληθωρισμό γεωγραφικό, ευαισθησία συμπερίληψης (που δεν πρέπει να συγχέεται με την ιεράρχηση, εκτιμώ) και αναμενόμενο πνεύμα στήριξης ανεξάρτητων λογικών.
Ολόκληρο το άρθρο βρίσκεται εδώ, μετά των κειμένων του.
