Να μια ιστορία που ως είδηση πρέπει να διαλέξεις πώς θα την παρουσιάσεις. Ας πούμε το IndieWire, από όπου την αντλούμε, την τιτλοφορεί «εναντίον» των franchises. Κι επειδή συμφωνούμε, αντιγράψαμε.
Βέβαια ο Μόρτενσεν δεν έχει πει ευθέως κάτι εναντίον των franchises ο άνθρωπος. Αντίθετα υπογραμμίζει κιόλας ότι «όλα όσα λέω μπορεί να αλλάξουν αν ξεμείνω από λεφτά». Αλλά να. Δεν βρίσκει ενδιαφέροντες τους ρόλους σε ανάλογα σχέδια. Και η προτεραιότητα είναι να του αρέσει η ιστορία, να του αρέσει ο ρόλος.
«Δεν προσπαθώ να αποφύγω στ' αλήθεια κάποιο είδος ή ένα μέγεθος προϋπολογισμού. Ενδιαφέρομαι όμως κυρίως για καλές ιστορίες. Δεν με νοιάζει ούτε το είδος, ούτε το μπάτζετ, ούτε ποιος την κάνει. Ποτέ δεν θα έκανα ταινία επειδή ο τάδε την σκηνοθετεί. Πρέπει να είναι όλα περί της ιστορίας. Αν πιστεύω ότι είμαι κατάλληλος για τον ρόλο, αυτό προηγείται. Το ίδιο ισχύει και τα franchises. […] Συνήθως όμως αυτά που λαμβάνω δεν είναι καλογραμμένα. Είναι κάπως προβλέψιμα. Όλα αυτά εκτός της περίπτωσης που έχω ξεμείνει από λεφτά.»
Τίμιος -πώς αλλιώς;- ο Άραγκορν της καρδιάς μας, ρόλος παρεμπιπτόντως που αν είναι αξιόλογος στο «The Hunt for Gollum» του Άντι Σέρκις, τον ερμήνευε εκ νέου ευχαρίστως, λέει. Τίμιος και με ιστορία να το αποδεικνύει. Ποτέ δεν υπήρξε σταρ, ποτέ δεν έκανε ταινία που να κάνει εισιτήρια (άντε πλην του «Πράσινου Βιβλίου», ίσως κι εκείνου του «Hidalgo» αμέσως μετά τους Άρχοντες), οι επιλογές του πράγματι ήταν (σχεδόν) πάντοτε ενδιαφέρουσες, με λόγο ύπαρξης, τουλάχιστον. Και ο ίδιος συστηματικά λόγος να δεις την ταινία.
Να θυμισουμε ότι στο τέλος Μαΐου βγήκε και η νέα του σκηνοθετική/πρωταγωνιστική απόπειρα με το «The Dead Don't Hurt», γουέστερν κι αυτό, κανείς δεν έμαθε κάτι στα ταμεία (δηλαδή έμαθε, μην κάνετε γουέστερν), οι κριτικές είναι ευμενείς στον αγγλόφωνο κόσμο, δεν το είδαμε ακόμη. Εδώ που τα λέμε κάπως έτσι σώνεται το χρήμα και ο Άραγκορν φαντάζει μια κάποια λύσις.
