Όσο οι μουσικές βιογραφίες θα συνεχίσουν να βγάζουν χρήματα στο box-office, θα βλέπουμε τέτοιες. Δεν κερδοφορούν όλες δηλαδή, για κάθε «Bob Marley: Οne Love» υπάρχει κι ένα «Back to Black» που θα κινηθεί αναιμικά στα ταμεία, αλλά και πάλι θα φέρει πίσω ένα μέρος του κόστους του από τις αίθουσες και θα ρεφάρει στο VOD και στο streaming. Καλλιτεχνικά, συνήθως βλέπουμε ένα compilation από hits του βίου και της πολιτείας του βιογραφούμενου, πάντα καλλωπισμένο και ελάχιστα σχετιζόμενο με το έργο του και τπ πνεύμα του τελευταίου– κοινώς, είναι ταινίες κλειδαρότρυπας.
Η δημοφιλία του Μάικλ Τζάκσον είναι αδιαμφισβήτητη, η φημολογούμενη στάση της ταινίας προς τις γνωστές κατηγορίες που δέχτηκε – το ρεπορτάζ αναφέρει ότι ο Τζάκσον θα παρουσιαστεί ως θύμα σκευωρίας γονιών- τελικά θα βοηθήσει την ταινία να ακουστεί περισσότερο, άρα μπορούμε να ποντάρουμε σε ακόμα μια εισπρακτική επιτυχία, εκτός κι αν το κόστος του εγχειρήματος έχει εκτοξευθεί στη στρατόσφαιρα. Τώρα, για το ποιοτικό αποτέλεσμα, δεν υπάρχει κάτι στη φιλμογραφία του Φουκουά που να μας κάνει να ελπίζουμε ότι αυτό το μουσικό biopic θα διαφοροποιηθεί αισθητά από όσα είδαμε τα τελευταία χρόνια.
Το περιμένουμε στις 17 Απριλίου του 2025 – δηλαδή ακριβώς έναν χρόνο μετά την κυκλοφορία του «Back to Black» στις αίθουσές μας.
