Αν οι «πνευματικοί ταγοί» έχουν ένα χρέος, ο Τόνι Κούσνερ, ένας τιμημένος με Τόνι (δις!) και Πούλιτζερ θεατρικός συγγραφέας και πολλάκις διακεκριμένος σεναριογράφος, το επιτελεί. (To ίδιο κάνει και ένα πλήθος προοδευτικών Εβραίων διανοούμενων.)
Μιλώντας σε podcast ο τετράκις προταθείς για Όσκαρ Σεναρίου Κούσνερ πήγε μόνος την συζήτηση εκεί και αναφέρθηκε στην ομιλία που έχει ξεσηκώσει τόσες επιθετικές αντιδράσεις – η επιστολή μάλιστα που αναφέραμε πρόσφατα έχει ξεπεράσει τις 1000 συνυπογραφές.
«Η ομιλία του είναι μια άμεμπτη, αδιάψευστη δήλωση. Ποιος μπορεί να διαφωνεί;» ρωτά ο Κούσνερ και εξηγεί: «Αυτό που λέει ο Γκλέιζερ είναι τόσο απλό. Λέει ότι η εβραϊκότητα, η εβραϊκή ταυτότητα, η εβραϊκή ιστορία, η ιστορία του Ολοκαυτώματος και το εβραϊκό μαρτύριο, δεν μπορεί να χρησιμοποιούνται σαν δικαιολογία ενός σχεδίου απανθρωποποίησης και σφαγής άλλων ανθρώπων. Αυτό είναι παρανόηση και κατάχρηση του τι σημαίνει να είσαι Εβραίος, τι σημαίνει το Ολοκαύτωμα. Ποιος διαφωνεί με αυτό; Ποιο είδος ανθρώπου θεωρεί αποδεκτό αυτό που συμβαίνει στην Γάζα; […] Κι αν κάποιος φρονεί ότι αυτή είναι η μόνη επιλογή επειδή εισαι Εβραίος να στηρίζεις οτιδήποτε κάνει το Ισραήλ, τότε ντροπή σου.»
Ο Κούσνερ είναι μακρόβιος αντιπολιτευτής του Νετανιάχου και της μεταχείρισης του Ισραήλ στους Παλαιστινίους. Απαντώντας στην κατηγορία ότι η στήριξη της ανακωχής είναι αντισημιτισμός απάντησε: «Οι άνθρωποι που γνωρίζω ως παθιασμένους υποστηρικτές της ανακωχής δεν είναι αντισημίτες, το συμφέρον τους δεν είναι να καταστραφεί το Ισραήλ και σίγουρα όχι τα πογκρόμ εναντίον των Εβραίων οπουδήποτε. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι οι χιλιάδες των ζωών που είναι σε κίνδυνο. Διότι μπροστά στα μάτια μας αυτό που συμβαίνει μοιάζει πολύ με εθνοκάθαρση. Εκτιμώ πως αυτοί που βρίσκονται δεξιά του Νετανιάχου στην κυβέρνηση θεωρούν πώς 'τώρα είναι η στιγμή μας'. Πώς αυτό το πράγμα δεν είναι εθνοκάθαρση;»
«Οι Ισραηλινοί πρέπει να ζουν εν ειρήνη και ασφάλεια. Όμως η μεταχείριση των Παλαιστινίων, όπως πολλοί Ισραηλινοί λένε εδώ και χρόνια, η κατοχή της Δυτικής Όχθης και η φυλάκιση ανθρώπων στην Γάζα, και τα checkpoints και το τείχος και όλα αυτά δεν καθιστούν το Ισραήλ ασφαλέστερο», κλείνει ο Κούσνερ.
Και μόνο που έχουμε επιτρέψει την συζήτηση να φτάσει στο «αμφισβήτηση μιας εγκληματικής πρακτικής ισούται με άρνηση της Ιστορίας» το παιχνίδι έχει, σχεδόν, χαθεί. Σίγουρα όμως έχουν σπιλωθεί προσωπικότητες, σίγουρα έχει επαναπαυθεί μια άρχουσα τάξη κωφεύοντας σε εγκλήματα πολέμου, σίγουρα έχουν χαθεί τόσοι άνθρωποι ώστε η ηθική μας ακεραιότητα να αποτελεί κάτι που κάποτε διαβάζαμε σε βιβλία και θαυμάζαμε σε ανθρώπους.
