Τα Όσκαρ απέδειξαν φέτος ότι με το σινεμά στα δυνατά του οι πλατφόρμες χρειάζονται -στην καλύτερη περίπτωση- έναν κινηματογραφικό για να φτάσουν σε βραβείο, πράγμα που συνέβη με την μικρού μήκους του Γουές Άντερσον, που άλλωστε λογικά μιλώντας δεν θα φτάσει ποτέ πιο κοντά στο Όσκαρ Σκηνοθεσίας, απ' όσο εδώ. Η μοναδική του υποψηφιότητα (από τις όχι και λίγες, 8!) για Σκηνοθεσία ήταν με το «Grand Budapest», όλες οι άλλες είναι Καλύτερης Ταινίας και Σεναρίου, που ίσως κάποτε το πάρει.
Προχθές όμως το βραβείο Καλύτερης Μικρού Μήκους Ταινίας ήταν γι' αυτόν, μοιρασμένο με τον Στίβεν Ρέιλς και δεν παρίστατο για να πει το ευχαριστώ του, καθ' ότι ο άνθρωπος είναι στην Γερμανία ετοιμάζοντας το επόμενό του κινηματογραφικό μακαρόν.
«Αν μπορούσα να είμαι παρών θα έλεγα ευχαριστώ στην οικογένεια του Ρόαλντ Νταλ, την ομάδα του Netflix, στον Μπένεντικτ, τον Ρέιφ, τον Μπεν Κίνγκσλεϊ, τον Ντεβ, τον Ρίτσαρντ και τον Μπομπ και τον Άνταμ και τον Τζέρεμι και τον Τζον και τον Τζιμ και τον Ριτς και τον Τζιμ και την Πόλι και άλλους (σ.σ. καλή φάση λόγω οικειότητας να μην έχουν επώνυμα οι επαγγελματίες που σε φτάνουν κάπου) Και θα ήθελα να έχω πει επίσης ότι αν δεν είχα συναντήσει τον Όουεν Γουίλσον στα 18 μου σε έναν διάδρομο του Πανεπιστημίου του Τέξας ανάμεσα στα μαθήματα, μετά βεβαιότητας δεν θα λάμβανα αυτό το βραβείο απόψε. [….].»
"If I could have been there, I (along with Steven Rales) would have said "Thank you" to: the family of Roald Dahl, the team at Netflix, Benedict and Ralph and Ben Kingsley and Dev and Richard and Bob and Adam and Jeremy and John and Jim and Rich and Jim and Polly and more.
And… pic.twitter.com/eem20sZGlh
— Netflix (@netflix) March 11, 2024
Πολύ-πολύ ωραία, ευχαριστούμε φίλε Γουές.
