Η αντιγραφή δίνει και παίρνει (και) στην εποχή μας, αλλά η πιθανότητα να έχεις σε επίπεδο Χόλιγουντ πρώτης λίστας το σενάριο μιας ταινίας που πάει για 5 Όσκαρ (τελικά πήρε ένα), μιας ταινίας κατ' εξοχήν «σεναρίου» που λέμε – υποψήφιας επίσης για το βραβείο της Ένωσης των Σεναριογράφων! – να αμφισβητείται η πρωτοτυπία του, είναι απολύτως σπάνιο.
Συνοπτικά τα γεγονότα έχουν ως εξής: Ο Σάιμον Στίβενσον έγραψε το 2013 ένα σενάριο με τον τίτλο «Frisco», το οποίο φιγούραρε πολύ ψηλά (Νο. 3) στη λίστα Black List με τα καλύτερα σενάρια που δεν έχουν περάσει ακόμα σε φάση παραγωγής. Ο Στίβενσον φέτος στις 12 Ιανουαρίου έστειλε ένα mail στην Ένωση των Σεναριογράφων αιτούμενος την διερεύνηση της περίτπωσής του, στην οποία ισχυρίζεται ότι το σενάριο των «Παιδιών του Χειμώνα» είναι ακριβής αντιγραφή της ιστορίας του σε υπόθεση, πλοκή, χαρακτήρες, πολύ συχνά και ακριβή ανατύπωση πολλών διαλόγων του σεναρίου του. (Ανατριχιαστικά, η σκηνή της αντιγραφής στην ιστορία του Τζιαμάτι δεν περιλαμβάνεται στο «Frisco».)
Ο λόξυγγας που σου έρχεται διαβάζοντας κάτι τέτοιο, επιτείνεται από τον ισχυρισμό του Στίβενσον ότι ο Αλεξάντερ Πέιν είχε επίγνωση του σεναρίου του και μάλιστα σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους (2013 & 2019). Και στις δύο περιπτώσεις ο Πέιν, στην δεύτερη μάλιστα ήταν στο πλαίσιο ενδιαφέροντος του Netflix να το παράγει με αυτόν σκηνοθέτη, είχε αντιδράσει με κάτι σαν «είναι καλό αλλά δεν με ενδιαφέρει να το κάνω.»
Η ιστορία λέγεται πως έχει προκαλέσει εσωτερική αναστάτωση στην Ένωση των Σεναριογράφων. Να θυμίσουμε μάλιστα ότι τα βραβεία της Ένωσης φέτος είναι μετά τα Όσκαρ – θα δοθούν στις 14 Απριλίου. Θα έχει πολύ ενδιαφέρον τι θα έχει συμβεί ως τότε.
Να πούμε ότι σεναριακό credit για «Τα Παιδιά του Χειμώνα» έχει ο πρωτομεφανιζόμενος Ντέιβιντ Χέμινγκσον, με τον Πέιν πάντως να έχει δηλώσει πολλές φορές (ακόμα και στην Θεσσαλονίκη πρόσφατα) ότι συμμετείχε πολύ ενεργά στην διαμόρφωση του σεναρίου. Κανείς εκ των δύο δεν έχει αντιδράσει ακόμα στο εκκολαπτόμενο σκάνδαλο. Στο παρελθόν ο Πέιν είχε πει ότι «έκλεψε την ιδέα από μια γαλλική ταινία του 1935, την ιδέα, όχι το στόρι και την εξέλιξή του».
Είναι δεδομένο ότι η ιστορία έχει μπροστά της πολύ παρασκήνιο και την ώρα που μιλάμε θα πέφτουν πολλά τηλέφωνα. Λογικά η πιθανότητα για βραβείο στην Ένωση έχει καεί, αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Υποθέσεις αντιγραφής στο Χόλιγουντ μπορεί να είναι σπανιότατες αλλά πλέον υπάρχουν τεχνολογικά μέσα να στοιχειοθετήσουν έναν ισχυρισμό. Ωστόσο το ερώτημα δεν είναι τόσο τι θα κάνει η Ένωση, όσο το αν το θέμα θα φτάσει στα δικαστήρια (όπως οι φήμες λένε ότι παροτρύνεται ο Στίβενσον από την Ένωση να κάνει), πώς θα διευθετηθεί και σε τι βαθμό υπάρχει συνειδητή εμπλοκή των δημιουργών της οσκαρούχου πια ταινίας – ίσως για έναν χαρακτήρα που κάποιος ισχυρίζεται ότι έγραψε 11 χρόνια πριν!
Οπωσδήποτε πάντως η απόδειξη δεν είναι εύκολο πράγμα. Και μπορεί μεν οι λάτρεις της πρωτοκαθεδρίας του σεναρίου να θεωρούν ότι αυτό είναι το Α και το Ω, ωστόσο μια ταινία από το χαρτί στην υλοποίηση είναι τόσα πολλά ακόμη που δυσχεραίνουν ακόμα περισσότερο την καλλιτεχνική απανθράκωση των φερόμενων ως αντιγραφέων. Όμως αν αποδειχθεί ο Αλεξάντερ Πέιν μπορεί να υπέπεσε σε κάτι τέτοιο, αυτή ακριβώς η απανθράκωση προμηνύεται. Μένει να ακούσουμε και την άλλη πλευρά, των υψηλών κατηγορούμενων, ελπίζοντας να λάμψει η αλήθεια αντί να ψάχνει ο καθένας μας να γράφει την δική του.
Αναλυτικά η είδηση και το ιστορικό της υπόθεσης, για την ώρα πάντα, εδώ στο άρθρο του Variety.
