Το θρίλερ των διαδρόμων στο Χόλιγουντ δεν σταματά ποτέ, παρότι (κρίμα) τις πιο πολλές φορές ένας παραγωγός σκέφτεται τόσο μέσα στο κουτί που δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η Paramount, ας πούμε, έκανε ταινία 1.5 δις εισπράξεων (το περσινό Top Gun) και οι φήμες την θέλουν ασθενική να ψάχνεται για πώληση στον πιο καλλίγραμμο πλειοδότη. Τώρα θέλουν να κάνουν και 3ο, αν και η αλήθεια είναι ότι το ψάχνουν ήδη από το φθινόπωρο.
Το ερώτημα, όπως σωστά υποθέτει κανείς, είναι τι θα κάνει ο Κρουζ. Άνευ του οποίου βέβαια δεν υπάρχει σοβαρή πιθανότητα ταινίας – εκτός αν ο προϋπολογισμός κοπεί στο 1/4, οπότε κάνουμε σίκουελ και το Iron Eagle. Αυτός, όπως τα λέγαμε προχθές, υπέγραψε το ιδιαίτερό του συμβόλαιο με την Warner, συμβόλαιο πάντως που δεν τον αποκλείει από το να κάνει ότι θέλει, με όποιον θέλει. Περισσότερα επ' αυτού σε λίγο.
Μεγαλύτερο πρόβλημα για παραγωγή 3ου Top Gun είναι το εξής τριπλό: Ένα ότι ο Κρουζ μέχρι το '25 που θα τον ξαναδούμε θα ασχολείται με το κλείσιμο του Mission Impossible, δύο ότι μετά θα πρέπει να κάνει το διαστημικό του και τρία ότι για να πει ναι σε Top Gun θα πρέπει η ιστορία να έχει κάτι τόσο καλό που να τον πείσει. Η προηγούμενη τον πήρε κοντά 15 χρόνια, δεν ξέρω ποιος θα πόνταρε ότι θα ενδιαφερθεί να πειράξει το legacy των δύο ταινιών. Ο Κρουζ περισσότερες πιθανότητες έχει να αναπτύξει franchise για την Warner κάποια στιγμή στο μέλλον.
Πάμε στο θέμα της συμφωνίας με την Warner. Μία από τις παραμέτρους που συνεκτιμώνται για την στροφή του σταρ μακριά από την Paramount είναι ότι σύμφωνα με εσωτερικούς κύκλους η φλόγα της σχέσης έχει σβήσει. Στην Paramount έχουν βρει τον διάολό τους με το δίδυμο Κρουζ-ΜακΚούορι, τόσο γιατί παίρνουν αποφάσεις και δεν το λένε πουθενά, όσο και γιατί ο προϋπολογισμός ξέφυγε στο Dead Reckoning, έστω κι αν όχι αποκλειστικά με δική τους ευθύνη. (Μην ξεχνάμε ότι η ταινία άλλαξε ημερομηνία τέσσερεις φορές). Επίσης στον Κρουζ δεν πρέπει να αρέσει ότι το στούντιο ενοχλείται για τα περίπου 25 εκατομμύρια που έχασε η ταινία στις αίθουσες, όχι μόνο γιατί τόσα έχει πάνω του τις Δευτέρες, αλλά γιατί η αγνωμοσύνη έχει κι ένα όριο.
Μια εκτίμηση που κυκλοφορεί είναι ότι δύσκολα θα υπάρξει περαιτέρω συνεργασία με την λήξη των Mission, ενδεχόμενα δε είναι αμφίβολο και το μέλλον της εταιρείας. Με το κουμάντο που κάνουν καθώς φαίνεται οποιαδήποτε επιτυχία δεν μπορεί να τους σώσει. Και κατά μία έννοια αυτή είναι η καπιταλιστική τραγωδία ολόκληρης της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Όσο για το 61χρονο φαινόμενο ποιος ξέρει πόσο καιρό έχει ακόμα στην πρώτη γραμμή; Κάποιος τον τέλειωνε μετά τον Κιούμπρικ, άλλος μετά τους καναπέδες της Όπρα, άλλος πάγια με την Σαϊεντολογία, άλλος πριν το 4ο Mission του 2011, άλλος για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη. Το σίγουρο είναι ότι η ευγνωμοσύνη του τύπου «έσωσες την αίθουσα» (ένας λόγος της Warner και καλά για την προσέγγιση ήταν αυτός) κρατάει μέχρι το κοκόρι να λαλήσει τρις, ενώ και ο χρόνος που έχεις μπροστά σου για να πηδάς ταράτσες και να κρέμεσαι από ελικόπτερα μπορεί να έχει κρουζικές ετυμολογίες στο γλωσσάρι του Χόλιγουντ αλλά, ατυχώς, είναι πεπερασμένος.
