Θα έχετε γνωρίσει, δεν μπορεί, κάποιους εξαιρετικά εγωκεντρικούς επαγγελματίες που δεν έχουν καλό λόγο για κανέναν και αιφνιδίως ανακαλύπτουν έναν…περαστικό και του πλέκουν το εγκώμιο.
Θα πει κανείς βέβαια ότι ο Νόλαν δεν είναι ο εγωκεντρικός αυτός και ότι ο Σνάιντερ δεν είναι ο περαστικός. Ορθόν, γιατί όχι. Μπορεί προσωπικά να μην εμπλέκομαι στο σινεμά του δεύτερου (ούτε του πρώτου, κριτικοί…), αλλά το ριμέικ του Ρομέρο, οι «Watchmen» και το director's cut του στο «Justice League» έχουν δεδομένες αρετές και τον ανελκύουν ακόμα και στο επίπεδο ενός auteur που παίρνει πολύ σοβαρά τη δουλειά του. Άλλωστε δεκτό, μόνο με Τσεϊλάν και Σερεμπρένικοφ δεν ευδοκίμησε το σινεμά.
Μολονότι λοιπόν ο Σνάιντερ αυτό κι αυτό, ο Κρίστφερ Νόλαν, από την ασφάλεια του Ολύμπου του, είπε ότι «δεν υπάρχει υπερηρωική sci-fi ταινία σήμερα που να μην φέρει μια επίδραση από τον Ζακ. Όταν βλέπεις μια ταινία του, βλέπεις την αγάπη του για το δυνητικό του σινεμά. Το δυνητικό να είναι φανταστικό, να υπερβάλλει τον ρεαλισμό του και να σε συγκινεί και να σε συναρπάζει.» Επαναστάτης Νόλαν κατά του κατεστημένου των βετεράνων: Ωραίο το σινεμά των MCU και DCU.
Ο δημιουργός του «Oppenheimer» ήταν παραγωγός του «Man of Steel» του Σνάιντερ, ενώ και η ιστορία της ταινίας αυτής βασίστηκε σε μια του ίδιου του Νόλαν παρέα με τον σεναρίστα της τριλογίας του «Σκοτεινού Ιππότη», Ντέιβιντ Γκόγιερ.
Ο Σνάιντερ δε την περίοδο αυτή ετοιμάζει για το Netflix το «Rebel Moon: Part One: A Child of Fire» (προτιμά την R εκδοχή από την PG-13 που θα βγει, νάτος πάλι άρχισε), ενώ στην χαρά του μέσα σκέφτεται ήδη την επόμενη ταινία του, ένα τζεϊμσμποντικού τύπου έργο: «Θα ήταν κουλ να δεις έναν 20χρονο Μποντ. Οι ταπεινές ρίζες του, το τραύμα της νιότης που τον κάνει ικανό να γίνει Τζέιμς Μποντ. Πρέπει να υπάρχει κάτι εκεί.»
Όχι φίλε Ζακ, δεν υπάρχει τίποτα.
