10:3712/12 Black List, η καλή: Αυτά είναι τα Σενάρια που κυκλοφορούν περισσότερο αυτή την εποχή στους διαδρόμους Η ετήσια λίστα του Black List έρχεται φέτος σαν φάρμακο μιας χρονιάς στην οποία ειδικά η απεργία των Σεναριογράφων υπενθυμίζει την σημασία της φυσικής νοημοσύνης. Από τον Ηλία Δημόπουλο Πληροφοριακά, το Black List είναι μια ετήσια λίστα «καυτών» σεναρίων που κυκλοφορούν ανησυχητικά περισσότερο στους χολιγουντιανούς διαδρόμους. Αυτό οδηγεί όμως και στα εξής εντυπωσιακά στατιστικά, όπως τα παρουσιάζει μια έρευνα του Χάρβαρντ από το 2019: Τα σενάρια αυτά είναι δύο φορές πιθανότερο να γυριστούν. Το 30% τους μπαίνει σε παραγωγή, έναντι του σύνηθους 15%. Πρόσθετα, οδηγούν σε ταινίες που κόβουν περισσότερα εισιτήρια, συγκρινόμενα με ταινίες ανάλογου προϋπολογισμού. Πολύ περισσότερα. 90% περισσότερα.Από το 2005 που υπάρχει ατή η λίστα, πάνω από 440 σενάρια αυτής έχουν παραχθεί, 30 δις δολάρια στο παγκόσμιο box office έχουν «αλλάξει χέρια» λόγω των εισπράξεών τους, 54 Όσκαρ έχουν απονεμηθεί στις ταινίες τους, 11 από αυτά δε είναι Όσκαρ Σεναρίου. 12 ταινίες μάλιστα έχουν πάρει και Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Γενικά, όπως θα καταλάβατε, την Black List την μελετά κόσμος και κοσμάκης.Βέβαια η εικόνα παρενοχλεί εντερικά όταν βλέπεις ποιες ακριβώς είναι αυτές οι ταινίες (Slumdog Millionaire, All the Money in the World, Bird Box, The King’s Speech), αλλά για αυτό ευθύνεται η χολερικότητα του κριτικού. Το I, Tonya, το Spotlight και το Argo είναι καλύτερα παραδείγματα..Ρίχοντας μια διαγώνια ματιά στη λίστα, ξεχωρίζουν είτε ως ιδέες, είτε ως casting εμπνεύσεις, ακόμα και ως πρωτοτυπίες, σενάρια όπως τα Bad Boy (όπου ένας σκύλος καταλαβαίνει ότι το αφεντικό του είναι serial killer), Head Games (όπου ένας κατάσκοπος παρακολουθεί έναν ζάμπλουτο επιστήμονα στη βίλα του στην Ελλάδα, λόγω μιας πιθανολογούμενης εφεύρεσής του – προφανώς εθνικιστικοί οι λόγοι της επιλογής), το Didier (για τον Ντιντιέ Ντρογκμπά, καλό σέντερ φορ τον λες, και την προπάθειά του να σταματήσει τον εμφύλιο στην πατρίδα του), το High Concept (όπου δύο αντιδιαμετρικής προσωπικότητας φίλοι ανταλλάσσουν σώματα – Γουίλ Φέρελ, Ρόμπερτ Ντάουνι, εκλιπαρούμε), αλλά και βέβαια το Kazan, πάνω στην δύσβατη σχέση του Ελία Καζάν με τον Άρθουρ Μίλερ, αλλά και την ζωή του πρώτου μετά την συνεισφορά του στην μακαρθική λίστα, την κανονική «μαύρη λίστα» δηλαδή. Προτού σας παραδώσουμε στο άρθρο του Deadline όπου και περιέχεται αναλυτικά η λίστα, ας κλείσουμε με το προφανές. Καλές ή μέτριες οι ταινίες, που προέρχονται από το Black List, μικρή σημασία έχει. Στην εποχή που ολοένα – και ανεπιστρεπτί, το ξέρουμε – θα στρεφόμαστε στην τεχνητή νοημοσύνη, καθότι φθηνότερη από την φυσική, δεν είναι κακό αποτιμήσουμε δεόντως την δυνατότητα της ανθρώπινης δημιουργίας, της συγγραφικής αυτοτέλειας, της μυστηριώδους έμπνευσης, της γνωστικής ευόδωσης σε ένα καλλιτεχικό πόνημα που ενδιαφέρεται για την καλυτέρευση του είδους μας – και του κόσμου που κατοικεί. Η τεχνητή νοημοσύνη, λέμε εμείς οι απόφοιτοι του Terminator, μπορεί και ν’ αγριέψει. Και ως τότε, σίγουρα, θα κλέβει δουλειές.