Η ταινία του 1987 με τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, βασισμένη σε μια ιδέα ομότιτλου βιβλίου του Στίβεν Κινγκ, ήταν μια μέτρια εισπρακτική και κριτική επιτυχία, διαθέτει ωστόσο σήμερα γενναίο cult χαρακτήρα και είναι κάτι σαν όνειρο ζωής για τον σκηνοθέτη του «Baby Driver».
Κοντά 30 χρόνια είναι στο κουρμπέτι ο 49χρονος Άγγλος δημιουργός και κακή κριτική δεν έχει δει μπροστά του. Δεν είχε δει επίσης εισπρακτική αποτυχία, μέχρι το «Last Night in Soho», που δεν τα πήγε πολύ καλά, αλλά δεν τους κατέστρεψε κιόλας. Απλώς κάπως επέφερε ένα reality check, σε μια εποχή που έχει αλλάξει, αν και πρέπει να το ξαναπούμε, για να μην υπάρχει και μόνο αστήρικτος ζόφος, ο κόσμος πηγαίνει, συγκριτικά, σινεμά.
Τώρα λοιπόν ο Ράιτ θέλει να πραγματοποιήσει ένα όνειρό του, την μόνη ταινία που εδώ και χρόνια έχει δηλώσει ότι θα τον ενδιέφερε να κάνει ριμέικ της: Το «Running Man». Με θέμα της μια φουτουριστική δυστοπία (κάποια στιγμή να δούμε και μια μελλοντική ευτοπία ε), που σε εκείνη την ταινία ήταν το δικό μας παρελθόν πλέον, ένα τηλεπαιχνίδι επιβίωσης θέλει έναν παίκτη να ορίζεται ως εχθρός και μια σειρά από εκτελεστές να βγαίνουν στο κατόπι του. Το βιβλίο του Κινγκ, υπό ψευδώνυμο (Ρίτσαρντ Μπάχμαν) αναφερόταν στο 2025 και καθώς φαίνεται εάν επικυρωθεί η πρόβλεψη ότι τούτο ξεκινά παραγωγή του χρόνου, θα πέσουμε μέσα και στους αριθμούς. Αν και λογικά η νέα ταινία θα τοποθετηθεί 10-20 χρόνια μπροστά να προλάβουμε και την φάση όπου το παιχνίδι αυτό θα έχει πράγματι δημιουργηθεί για τα φιλοθεάμονα μάτια μας.
Ο Ράιτ έχει ενδιαφέρουσα, εφευρετική και παιδική μαζί ματιά (παρεμπιπτόντως ισχυρίζεται ότι έχει έτοιμο και πρώτο ντραφτ σεναρίου για 2ο «Baby Driver»), μεγάλη ταινία (αν έχει κάνει) για τον υπογράφοντα είναι βέβαια το «Shaun of the Dead», η μόλις δεύτερη ταινία του πίσω στο 2004 και από μια πλευρά η πρώτη του με κανονικό προϋπολογισμό. Αλλά περί ορέξεως..













