Οι λάτρεις της κινηματογραφικής επιστημονικής φαντασίας μάλλον δεν χρειάζονται συστάσεις για το «Forbidden Planet». Πίσω στα μέσα του '50, σε έναν στρόβιλο sci-fi παραγωγών που κυρίως ζούσαν αποπνέοντας μεράκι και κομμουνιστικές φοβίες, καθότι εν μέσω Ψυχρού Πολέμου, το 1956 γεννήθηκε ο «Απαγορευμένος Πλανήτης» (ε.τ. «Μονομαχία Δύο Κόσμων»), μια για κάποιους χαλαρή προσαρμογή της «Τρικυμίας» του Σαίξπηρ, ο οποίος στο αψεγάδιαστο Σινεμασκόπ του, την ευλογημένη (Εastmancolor) πολυχρωμία και μια σειρά από σοβαρές προσεγγίσεις, κατέστη μια από τις πρώτες μεγάλες στιγμές του είδους και μια πιστοποίηση των δυνατοτήτων του. (Με κάποια αυστηρότητα ιδωμένο το 1956 δεν είναι μια καλλιτεχνικά απαράμιλλη χρονιά για το Χόλιγουντ, ωστόσο μπορεί να περηφανεύεται ότι Φεβρουάριο-Μάρτιο έβγαλε «Invasion of the Body Snatchers» και «Forbidden Planet». Καθόλου άσχημα.)
Τώρα η Warner Bros., χάρη στη δουλειά της παραγωγού Έμα Γουάτς, κατάφερε να λύσει έναν γόρδιο δεσμό δικαιωμάτων, που άλλοτε είχε αποτρέψει κοτζάμ Τζέιμς Κάμερον που το είχε βάλει στο μάτι για αναπροσαρμογή. Ο Μπράιαν Κ. Βον, κομίστας σοβαρού βιογραφικού στην επιστημονική φαντασία, αναλαμβάνει το σενάριο. Δουλειές του περιλαμβάνουν τα «Y: The Last Man», «Ex Machina» (ουδεμία σχέση με την ταινία), «Runaways», «Pride of Baghdad», «Saga» και «Paper Girls». Έχει εργαστεί ως γραφιάς, παραγωγός και story editor στο «Lost», ενώ υπήρξε και επιλογή του Σπίλμπεργκ για την προσαρμογή του «Under the Dome» του Στίβεν Κινγκ που είχε κάνει τρεις σεζόν πίσω στο 2013-2015.
Είναι ολίγον ιερό το έδαφος του «Απαγορευμένου Πλανήτη», της πρώτης ταινίας που διαδραματιζόταν εξ ολοκλήρου εκτός ηλιακού συστήματος, είχε ρομπότ με χαρακτήρα και έλαβε προϋπολογισμό που αποκάλυπτε σοβαρό καλλιτεχνικό και εμπορικό ενδιαφέρον από το στούντιο. Ειδική μνεία βέβαια αναλογεί και στο αποκλειστικά ηλεκτρονικό αβάν γκαρντ σάουντρακ (των πρωτοπόρων Μπίμπι και Λούις Μπάρον). Στοίχημα για την Warner o εκσυγχρονισμός του, μια πρόσκαιρη ελπίδα επιτυχίας διατηρείται.
