Εδώ δεν έχει σημασία αν μας άρεσε και τι μας άρεσε. Εδώ σημασία έχουν τα νούμερα και τι αυτά συμβολίζουν στην περίσταση ενός ιστορικού τριημέρου για το box office των ΗΠΑ. Και εν συνεχεία του κόσμου.

Με 235 εκατομμύρια να μοιράζονται ανάμεσα σε δύο μόλις ταινίες, το τριήμερο 21-23 Ιουλίου του 2023 ήταν ιστορικό με τρόπους που κανείς στο Χόλιγουντ -και εκτός- δεν ονειρευόταν. Μαζί με το 7ο (γκρεμοτσακισμένο, αλλά δείτε παρακάτω) «Mission Impossible» και το γενικώς εκπληκτικό ως επίδοση «Sound of Freedom», είχαμε τέσσερεις ταινίες με 8+ ψηφία στις εισπράξεις τους και, πρωτοφανώς, μια ταινία με 100+ εκατομμύρια και μια δεύτερη με 50+ εκατομμύρια. Χορός εισπράξεων, διείσδυση στη λαϊκή συνείδηση, σινεμά που κουβεντιάζεται, αποθέωση του blockbuster και ίσως κάποιοι μπορούν να αρχίσουν να αναθεωρούν τα περί της πεθαμένης αίθουσας.

Δεν είναι βέβαια ζήτημα ενθουσιασμού. Είναι πράγματα που πολλάκις έχουμε γράψει και συνδέονται με την δυναμική του λαϊκού φαινομένου του σινεμά, αντί της εξατομίκευσής του που ζητούν οι πλατφόρμες. Ποτέ οι δεύτερες, έξω ίσως από μια εξαιρετική συγκυρία, δεν θα απολάβουν την δημοσιότητα και το δέος μιας περίστασης όπως αυτή που προηγήθηκε. Ο κόσμος, όλος ο κόσμος, πήγε σινεμά αυτό το τριήμερο και αυτό για την υγεία, την οικονομία και την αισθητική του μέσου ήταν ένεση και επαλήθευση ζωής.

Η «Barbie» ξεπέρασε κάθε προσδοκία, με 155 εκατομμύρια δολάρια τριήμερο, ποσό που αναμένεται μέσες-άκρες να επαληθευθεί με τα τελικά νούμερα που θα έχουμε μέσα στην ημέρα. Το σοσιομιντιακό φαινόμενο επιβεβαιώθηκε έμπρακτα – κάτι που δεν ήταν σίγουρο ότι θα συμβεί – και η ταινία ενδέχεται να έχει αξιοπρεπή «πόδια» στη συνέχεια, αν και μάλλον είναι πρακτικά αδύνατον να αποφύγει το εμπροσθοβαρές του καθαυτού φαινομένου της. Με την κατάσταση ως έχει, λογικά πάντα, οι επόμενες τρεις εβδομάδες τουλάχιστον θα είναι ροζ μέχρι μυελού.

Το «Oppenheimer» διέλυσε με 80+ εκατομμύρια κάθε προσδοκία επίσης, υπερβαίνοντας συντριπτικά τις μετριοπαθείς προβλέψεις κάποιων από εμάς, ενώ για τρίωρη ταινία, μη franchise/σίκουελ και πάει λέγοντας, έχουμε ένα επίτευγμα που επιβεβαιώνει ότι ως σκηνοθέτης πρώτος στη μαρκίζα ο Κρίστοφερ Νόλαν δεν επλήγη ποτέ και η Warner έκανε ολέθριο λάθος με την ενδοπανδημική προώθηση του «Tenet». Πρόκειται για προσωπικό θρίαμβο, που δύσκολα θα ξεχαστεί (Όσκαρ). Ο Νόλαν αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην κορυφή του παιχνιδιού του με τρόπο που δεν ξαναβρέθηκε ποτέ. Και το επόμενό του βήμα είναι όσο αρυτίδωτο ήταν μετά το «Inception», το «Interstellar» και την «Δουνκέρκη», όλα τους μεγαθηριακές εισπρακτικές επιτυχίες που του πιστώνονται.

Για το «Sound of Freedom» πολλά έχουν γραφτεί, πολλοί θα έχουν ενοχληθεί, όμως πέρα από την ιδεολογική επιβάρυνση του σχολιασμού το κύριο που αποπνέεται είναι ότι έχουμε ένα χειμαρρώδες indie με εισπράξεις που ήδη έχουν σκαρφαλώσει πάνω από τα 120 εκατομμύρια, τα 200 είναι πιθανά, ενώ με προϋπολογισμό κάτω των 15 εκατομμυρίων συνάγεται μια θηριώδης επιτυχία και η επιτομή της αιθουσιακής υγείας και των ανάλογων φαινομένων που κάποιοι θα είχαν ξεγράψει αλλά είναι μια χαρά εφικτά πάντοτε.

Με το 7ο «Mission Impossible», το οποίο λύγισε εντός των ΗΠΑ υπό το βάρος του καύσωνα Barbenheimer, χάνοντας πάνω από το 60% της δυναμής του (μακράν η μεγαλύτερη πτώση 2ου weekend στην ιστορία του franchise), ίσως θα έχουμε άλλη μια ωραία ιστορία box office. Με τίτλο «μην ξεγράφετε ποτέ τον Κρουζ στα ταμεία», μια ανάκαμψη ίσως αναμένεται για αρκετές εβδομάδες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το «Oppeheimer» πήρε τα IMAX (για τρεις εβδομάδες, μετά…επιστρέφονται), η «Barbie» πήρε τις πιο πολλές PLF αίθουσες (μεγάλες οθόνες, πολυτελή καθίσματα, αναβαθμισμένος ήχος, ακριβά εισιτήρια), γεγονός που σταδιακά θα αλλάξει επιστρέφοντας «τα κόκκαλα στον παίκτη», συν το ότι η ταινία θα παίζει στις αίθουσες αρκετά μετά από τότε που  ανταγωνισμός θα έχει αλλάξει δρόμο προς ψηφιακά περιβάλλοντα.

Επίσης πρέπει να σημειωθεί ότι «σπίτι» του «Mission Impossible», και των σταρ όπως ο Κρουζ, είναι ο κόσμος. Στην Αμερική δεν ήταν ποτέ τυφώνας η σειρά, όμως στον κόσμο, ας πούμε το «Fallout», υπερέβη το μισό δις, πράγμα που λογικά θα συμβεί και εδώ. Η ταινία έχει το καλύτερο σκορ κοινού από τους ανταγωνιστές του, στην Ασία θα δουλέψει (συμβαίνει ήδη) όπως αυτοί δεν θα μπορέσουν ποτέ και, το βασικότερο, οι ταινίες του Κρουζ, συνολικά δουλεύουν σε δικές τους διάρκειες ξέχωρα από τα συνήθη blockbuster. Ήδη η ταινία κάθεται στα 370 εκατομμύρια παγκοσμίως και, λογικά πάντα, καθημερινές και τριήμερα θα την ανατάξουν στην φυσιολογική της θέση προσεχώς, ίσως και περί το 10-15% καλύτερα από το «Fallout», πλησίον του ενός δις. Για την «Barbie» μένει ένα ερώτημα αν θα έχει επαναθεάσεις και καλό word of mouth (το Cinemascore της πάντως δεν δείχνει γυάλινα πόδια), ενώ για το «Oppenheimer» θα πρέπει να περιμένουμε τουλάχιστον δύο ακόμα τριήμερα (αλλά και μεσοβδόμαδες εισπράξεις) θριαμβευτικά. Θα είναι μια καλή περίοδος για τις αίθουσες το υπόλοιπο καλοκαίρι.

Που είναι και η ουσία. Ο κόσμος δεν εγκατέλειψε την αίθουσα κι όσοι βιάστηκαν και βιάζονται ίσως δεν κάνουν καλά. Αν υπάρχει το υλικό, η προτίμηση του ναού από τα οικιακά μαυσωλεία πάντοτε θα υπερτερεί.