Η αλήθεια είναι, λίγο να τα παρακολουθείς, ότι οι 4 από τις 5 υποψηφιότητες της Ένωσης των Σκηνοθετών ήταν αναμενόμενες. Μπέργκερ για το «Κονκλάβιο», Οντιάρ για την «Εμίλια Πέρεζ», Μπέικερ για την «Anora» και Κόρμπετ για το «The Brutalist» μέσες-άκρες ήταν οι λογικές (και οι φυσιολογικές) επιλογές. Το θέμα ήταν τι θα γινόταν με την 5η υποψηφιότητα. Και εκεί θα διαξιφίζονταν, ή έτσι θα νόμιζε κανείς, οι ΡαΜέλ Ρος («Nickel Boys»), Τζον Τσου («Wicked»), Ντενί Βιλνέβ («Dune 2») και, επιλαχών είναι αλήθεια, ο Τζέιμς Μάνγκολντ, ο στέρεος, παλιομοδίτης σκηνοθέτης, ο πληκτικός αδελφός του Ρον Χάουαρντ (κάποιοι βέβαια θεωρούν ότι ο Χάουαρντ είναι από μόνος του επαρκώς πληκτικός), για το ατμοκίνητο πλέον biopic του Μπομπ Ντίλαν, «A Complete Unknown». Τελικά, η «έκπληξη» έγινε και ο Μάνγκολντ κλείνει την πεντάδα ανεβάζοντας παράλληλα έντονα τις μετοχές του όχι μόνο για οσκαρική πεντάδα, αλλά ακόμα και για χρυσό αγαλματίδιο.
Ο Μάνγκολντ χαίρει εκτίμησης – και έχει και την συμπάθεια πολλών. Έχει και τις γνωριμίες. Όχι ότι αυτές είναι καθοριστικές, αλλά κακό δεν κάνουν. Είναι ένα στέρεος είπαμε σκηνοθέτης, κάτι σαν Γουίλιαμ Γουάιλερ του φτωχού (απολογούμαι και μόνο για τον παραλληλισμό), το είδος που κάποτε θριάμβευε στο Χόλιγουντ και κατά βάση μας χάριζε ταινίες πανάξιες κι όχι αυτά τα φληναφήματα που βγαίνουν σήμερα από χαρτογιακάδες παραγωγούς. Ο Μάνγκολντ είναι το «παραδοσιακό» Χόλιγουντ και δεν αποκλείεται η παρουσία του ως πενταδάτου να σημαίνει ότι οι επαγγελματίες, που έχουν λόγο και στα Όσκαρ (γιατί Σφαίρες και Critics Choice είναι δημοσιογράφοι και οι δημοσιογράφοι δεν απασχολούν τα σοβαρά βραβεία), αντιλαμβάνονται το είδος του επαγγελματία που θα επαναφέρει την άνοιξη.
Βέβαια είναι οι ίδιοι επαγγελματίες που βλέπουν στεγνά τιμή για Οντιάρ, ο οποίος έκανε την ταινία που λέει ότι ο ίδιος άνθρωπος ως άνδρας γεμίζει την έρημο πτώματα και ως γυναίκα σώζει παιδάκια. Όμως αυτό δεν απασχολεί στα αλήθεια το βραβείο της Σκηνοθεσίας, θα σου πουν. Μην το ψάχνεις.
Έξω έμειναν οι Κοραλί Φαρζά («The Substance») λοιπόν – αρκεί η ντροπή του Σεναρίου των Καννών, που ίσως φτάσει άνετα και ως τα Όσκαρ, ο Βιλνέβ, ο Τσου (ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη), ο Ρος (που όμως είναι στους πρωτοεμφανιζόμενους και επίσης μπορεί να σπάσει την οσκαρική πεντάδα) και η Ινδή Παγιάλ Καπάντια που ήταν και η μοναδική σοβαρή πιθανότητα να υπήρχε γυναίκα στην φετινή πενταδα.
Τέλος, προτού σας παραδώσουμε στις πεντάδες που ανακοινώθηκαν, να υπενθυμίσουμε ότι η Ένωση των Σκηνοθετών, όπως και αυτή των Ηθοποιών και των Παραγωγών, είναι αυτή που δίνει τον τόνο του τι ατμόσφαιρα επικρατεί την στιγμή αυτή στην Ακαδημία Τεχνών κι Επιστημών. Είναι οι άνθρωποι που κάνουν τις ταινίες, είναι αυτοί που κυριαρχούν στις αριθμούς των μελών της Ακαδημίας και, τελικά, αυτοί που κατά βάση συστήνουν τα φαβορί. Τις πιο πολλές φορές υποδεικνύουν και την βράβευση, Υπάρχουν μεν φορές που έσπασε, εν προκειμένω η Σκηνοθεσία μεταξύ Ένωσης και Όσκαρ (περίφημα ο Κόπολα πήρε την Ένωση για την «Νονό», έχασε όμως από τον Φόσι του «Καμπαρέ» το Όσκαρ – υπάρχουν και μερικά παραδείγματα ακόμη), όμως οι εξαιρέσεις είναι εκεί να υπογραμμίζουν τον κανόνα.
Αναμένουμε λοιπόν τους νικητές – στις 8 Φεβρουαρίου του 2025.
Ιδού αναλυτικά οι υποψηφιότητες:
Σκηνοθεσία Κινηματογραφικής Ταινίας
Ζακ Οντιάρ
Emilia Pérez (Netflix)
Σον Μπέικερ
Anora (Neon)
Έντουαρντ Μπέργκερ
Conclave (Focus Features)
Μπρέιντι Κόρμπετ
The Brutalist (A24)
Τζέιμς Μάνγκολντ
A Complete Unknown (Searchlight Pictures)
Βραβείο Μάικλ Άπτεντ – Πρωτοεμφανιζόμενων
Παγιάλ Καπάντια
All We Imagine as Light (Sideshow & Janus Films)
Μέγκαν Πάρκ
My Old Ass (Amazon MGM Studios)
ΡαΜέλ Ρος
Nickel Boys (Amazon MGM Studios)
Χάλφνταν Ούλμαν Τόντελ
Armand (IFC Films)
Σον Γουάνγκ
Dìdi (Focus Features)
